เช็คสภาพวันสิ้นปี

 10583879_352412601579030_8416334195914772315_n

หมดไปอีกปีแล้วครับ คืนนี้หลายคนคงฉลองกันสุดเหวี่ยง หลายคนออกไปเค้าท์ดาวน์ตามที่เขาจัดงาน หลายคนเดินทางไปต่างจังหวัด หลายคนออกไปสวดมนต์ข้ามปีตามวัดต่างๆ แต่ก็คงมีอีกจำนวนไม่น้อยที่ไม่ได้ทำอะไรเป็นพิเศษ ก็แค่อยู่บ้านเงียบๆ นั่งดูทีวี อ่านหนังสือ หรือเปิดเน็ตเหงาๆ อยู่คนเดียว

ปีนี้ก็เหมือนวันสิ้นปีส่วนใหญ่ในชีวิตผม ที่ไม่ได้ไปไหน ไม่ได้ทำอะไร แค่อีกคืนหนึ่งที่นั่งลุ้นว่าจะมีกระสุนใครลอยทะลุหลังคาลงมาตอนเที่ยงคืนไหม และภาวนาให้เสียงเพลงที่ดังอยู่ข้างบ้านเงียบเร็วสักหน่อย จะได้หลับเสียที

แต่ทุกสิ้นปีมีสิ่งหนึ่งที่ผมจะทำประจำคือการตรวจสภาพตัวเอง เรื่องนี้ผมทำมาสองสามปีแล้ว เพื่อดูว่าในปีที่ผ่านมาร่างกายผมมันแย่ลงไปแค่ไหนแล้ว ปีนี้ไม่ใช่น้อยเลยครับ เยอะกว่าทุกปี

เริ่มจากเท้าไปถึงหัวเลยนะครับ เริ่มจากเข่าที่เริ่มไม่ดีหนักขึ้น เดินลงบันไดไม่คล่องอีกแล้ว ขึ้นมาก็หลังที่ปวดเป็นประจำมาเกือบทั้งปี ปีนี้ไตก็เริ่มแย่ ส่วนกระเพาะ ลำไส้ ไม่ต้องพูดถึง ไม่ดีมาตั้งแต่หนุ่ม ก็ยังคงปวดบ้าง อืดบ้าง แน่นบ้าง ยังเป็นเหมือนเดิม ขยับมาที่ปอดและหลอดลม ดีที่เลิกบุหรี่มาสองปีแล้ว ถึงมันจะไม่ปกติ มันก็ยังไม่หนักหนา แขนก็เริ่มยกของไม่ไหว ยิ่งมือไม่ต้องพูดถึง จับช้อนยังร่วงเป็นบางที นิ้วก็เริ่มไม่มีกำลังแล้วครับ

ขยับขึ้นไปอีกฟันก็หายไปสองซี่ครับปีนี้ หูขวาก็ไม่ค่อยได้ยินแล้ว สายตานี่ไม่ต้องพูดถึง ใส่แว่นยังหาอะไรไม่ค่อยจะเจอเลย สุดท้ายหัวก็ยังปวดหนักขึ้นและบ่อยขึ้นกว่าปีที่แล้ว

วันเวลามันเอาสิ่งดีๆ ไปจากร่างกายผมเยอะเลยทีเดียว ผมเริ่มเป็นตาแก่ที่คนรอบข้างเริ่มรำคาญ ที่บางครั้งหูก็ไม่ค่อยได้ยินเลยไม่ได้ตอบ ตาก็มองไม่ค่อยเห็นเลยหาของไม่ค่อยเจอ มือไม่มีแรงจะหยิบจับเลยทำข้าวของตกหล่นแตกหักเสียหาย ขาเข่าไม่ดีเลยลุกช้า เดินช้า แม้กระทั่งฟันที่เคี้ยวแทบจะไม่ไหวเลยดูน่ารำคาญเวลาที่กินอะไรให้คนอื่นเห็น จนบางทีผมอยากบอกว่า ผมรำคาญตัวเองมากกว่าที่คนอื่นรำคาญผมเสียอีก

แต่ถ้าจะว่ากันไป สิ่งต่างๆ ที่มันเสื่อมสภาพไปจนดูน่ารำคาญเหล่านี้ มันเคยรับใช้ผม เคยตรากตรำทำงาน ไม่ว่าแขนขาตาหู มันเอาตัวมันแลกงานแลกเงิน เลี้ยงดูตัวผมและคนอื่นๆมามากมายแค่ไหน แล้วเมื่อถึงวันที่มันทำต่อไปไม่ไหว มันกลายเป็นสิ่งน่ารำคาญไปเลยอย่างนั้นหรือ

เริ่มเย็นท้องฟ้าเริ่มมืด งานเลี้ยงตามที่ต่างๆ ใกล้จะเริ่ม เสียงเพลงเริ่มดังจากที่ต่างๆ ตาแก่คนนี้ไม่ได้ไปไหนกับเขา คงขออยู่กับบ้านเงียบๆ ใช้เวลานึกถึงเรื่องดีๆ ให้ใจได้มีความสุข กับส่วนต่างๆ ของร่างกาย ที่เคยรับใช้ผมมาอย่างซื่อสัตย์และอดทนมาหลายสิบปี

ฟ้าคืนสิ้นปีปีนี้มันดูเหงาๆ ชอบกลนะครับ

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s