นอนไม่หลับ

insomnia-banner

ตอนยังเป็นเด็ก อดสงสัยไม่ได้ว่า ทำไมคุณทวด คุณยาย ชอบลุกมาทำอะไรตอนดึกๆ แทนที่จะหลับจะนอนเหมือนคนอื่นๆ ในบ้าน แล้วก็มาแอบงีบตอนบ่ายๆ พลอยให้เราเล่นอะไรเสียงดังโครมครามเป็นต้องโดนดุเสียทุกครั้ง ตอนนั้นคิดไปตามประสาเด็กเองว่า ถ้าไม่นอนกันตอนบ่าย ไปนอนตอนกลางคืนกันเสีย ก็หมดเรื่อง

แต่พอตัวเองเริ่มแก่อย่างคุณทวด คุณยาย ก็เริ่มจะเป็นเหมือนท่านทั้งสอง ขนาดที่ว่านอนดูหนังจบไปสามเรื่องแล้ว ก็ยังไม่มีทีท่าว่าจะหลับ หรือบางวัน ตาน่ะลืมไม่ขึ้นแล้ว แต่ประสาทมันยังตื่นอยู่ ก็ไม่ได้หลับอย่างพักผ่อน แม้จะนอนหลับตาอยู่ก็ตามที

ผมไม่ไปหาข้อมูลอะไรทั้งนั้น ทั้งสาเหตุที่นอนไม่หลับ หรือวิธีการที่จะทำให้หลับ เพราะผมเชื่อว่า ร่างกายเรา มันจะบอกเองว่า เราต้องทำอย่างไร ถ้ามันต้องการพัก มันก็จะหลับไปเอง เว้นเสียแต่มีใครมาแหกปากอยู่ข้างหูให้รำคาญใจ อย่างนั้นก็คงหลับยากอยู่สักหน่อย แต่ถ้ามันยังไม่อยากพัก ก็ไม่เห็นจำเป็นต้องไปฝืน ไปบังคับ หรือกินยานอนหลับเพื่อให้มันหลับ ให้มันวุ่นวาย มันไม่หลับได้เป็นปีก็ให้มันรู้กันไป

เวลาที่ผมนอนไม่หลับ ผมก็มักจะเปิดบรรดาหนังที่มีอยู่ดูเสีย จะได้มีอะไรทำ ไม่ฟุ้งซ่าน บางทีเจอหนังบางเรื่องสนุกจัด ดูไปสามฉากก็หลับไปด้วยความเบื่อก็มีบ่อยครั้ง หรือถ้าดูท่าแล้ว มันจะไม่หลับเอาจริงๆจังๆ ก็ลุกมาหางานทำมันเสียเลย ไหนๆก็ไม่หลับแล้ว เอาเวลาที่ตื่นมาทำอะไรให้มันเป็นประโยชน์เสียดีกว่า แต่ทั้งนี้การลุกมาทำงานอย่างที่ว่า ก็ต้องระวังเหมือนกัน ไม่ใช่ลุกมาตอกตะปูตอนตีสาม ข้างบ้านเขาจะเอาขี้ขว้างเอาเท่านั้น ก็คงต้องหาอะไรเงียบๆ ทำ ที่มันไม่รบกวนการนอนคนอื่น และสุขภาพกบาลเราด้วย

การนอนไม่หลับ ถ้าเราตั้งให้มันเป็นปัญหา มันก็เป็นปัญหา ทั้งที่ไม่น่าจะเป็นปัญหาเอาเสียเลย แต่ถ้าคิดว่ามันเป็นเรื่องปกติธรรมชาติ มันก็ลดปัญหาของเราไปอีกเรื่อง ยิ่งถ้ามองในแง่ดีว่า เราจะได้มีเวลาทำงานเยอะขึ้น มันก็ยิ่งดูดี ชีวิตคนเรามันมีเรื่องมากมายที่เกิดขึ้นโดยที่เราบังคับมันไม่ได้ แค่เปิดใจยอมรับว่ามันต้องมี ต้องเป็น ไม่ได้มองว่าเป็นปัญหาอะไร ชีวิตมันก็มีความสุขดี แต่ถ้าเราตั้งโจทย์แต่แรกว่ามันคือปัญหา เราก็ต้องเหนื่อยที่จะแก้ไข เหมือนกับเรื่องฟุตบอลดูไม่ได้จอดำนั่นแหละครับ คิดให้มันเป็นปัญหาก็นั่งกลุ้มใจกันไป คิดว่ามันเป็นเรื่องธรรมดา ก็ไม่เห็นจะมีอะไร ยี่สิบปีที่แล้วไม่มีให้ดู ก็ไม่เห็นจะมีใครตายเพราะไม่ได้ดูสักคน

เริ่มเขียนเรื่องนอนไม่หลับ ดันมาจบที่ฟุตบอลจอดำได้ยังไงล่ะนี่ เข้ามุ้งนอนดีกว่า เดี๋ยวจะมีใครเห็นปากตาแก่คนนี้เป็นลูกฟุตบอลเข้า จะอดน้ำพริกไปหลายวันเสียเปล่า

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s