แค่อยากบอกว่า…ขอบคุณ

ถ้าคุณเห็นข้อความนี้ แสดงว่า ไอ้น้องคนที่ผมฝากข้อมูลมันมา มันฉลาดอย่างที่ผมคิด ถึงเอาข้อมูลมาใส่ให้ได้

ผมไม่รู้ว่าเมื่อไร ผมถึงจะมีโอกาสนั่งหน้าเครื่องที่ต่อเน็ตอีกครั้ง
ไม่รู้ว่าเมื่อไร คนที่ผมฝากข้อมูลมา จะเบื่อ และเลิกเอาไฟล์มาใส่ Blog นี้ให้อีก
ไม่รู้ว่าเมื่อไร ผมจะมีโอกาสอ่านคอมเม้นท์ต่างๆ ที่มีคนแวะเวียนมาเขียนทิ้งไว้
ไม่รู้ว่าเมื่อไร เจ้าโน้ตบุ้คคู่กรรมเครื่องนี้ มันจะสิ้นใจไปเฉยๆ จนผมไม่สามารถเขียนอะไรลงในไฟล์ได้อีก

ไม่ว่าจะเป็นอย่างไร ผมก็ยังอยากเป็นเสียงเล่าจากบ้านนอก ที่บอกเล่าให้คนในเมืองได้รับฟังอยู่ดี
ไม่ว่าจะเป็นอย่างไร ผมก็อยากมาร่วมวงสนทนากับเพื่อนฝูงใน Blog นี้อยู่ดี
ถึงวันนี้จะมีความเปลี่ยนแปลงจนผมไม่อาจมานั่งเล่าแบบสดๆ ได้อย่างเมื่อวันวาน
แต่ผมก็ยังหวังว่า สักวันผมคงมีโอกาสได้กลับมา นั่งเล่าเรื่องราวต่างๆ ได้เหมือนเดิม

เวลาปีกว่าที่ปักหลักที่ wordpress ครั้งสุดท้ายที่เห็นหน้าจอ มีตัวเลขเกิน 10000 Hits ไปแล้ว
มันบอกผมว่า มีผู้คนแวะเวียนมาที่กระท่อมโกโรโกโสหลังนี้มากมาย ทั้งแขกประจำ และคนหลงทาง
ตาแก่ที่นั่งอยู่ในกระท่อมหลังนี้ จึงไม่เคยรู้สึกโดดเดี่ยว และอ้างว้าง
ทั้งๆที่… ที่นี่มีแค่เพียงเรื่องเล่า กับขันน้ำฝนแก้คอแห้ง เท่านั้น

วันนี้คงยังมีขันน้ำฝนใบเก่า กับเรื่องที่บอกเล่าเหมือนเดิม
แตกต่างกันที่ ไม่อาจเห็น หรือได้ยินผู้แวะเวียนเข้ามาแล้วเท่านั้น
คงได้แต่เรียกความรู้สึกอบอุ่นเก่าๆ ยามที่ผู้คนแวะเวียนมาพูดคุย ทักทาย
ให้กลับมาปลอบประโลมความรู้สึก ไม่ให้เดียวดายจนเกินไปนัก

ความรู้สึกดีๆ ความห่วงใย คำเรียกขานที่ให้เกียรติกับคนแก่บ้านนอกคนหนึ่ง
คนที่ใครๆ ก็อาจเห็นได้ตามชนบท คนที่ไม่เคยมีความสำคัญใดๆ กับชีวิตใคร
คนที่มีราคาของชีวิตถูกกว่าหมาพันธุ์แถวสวนจตุจักร
น้ำใจที่ได้รับจากคนที่นี่ มันมากมายจนเกินกว่าจะเขียนอะไรตอบแทนให้ได้
คำเรียกขานอย่าง พี่ น้า ลุง หรือแม้แต่ชวนผมไปกินข้าว โดยไม่ได้รังเกียจ
มิตรภาพที่ผ่านตัวหนังสือ น้ำใจที่ผ่านถ้อยคำในคอมเม้นท์
สำหรับคนบ้านนอกอย่างผม มันมีค่ามากมาย

ผมคงจดจำน้ำใจที่มีค่าเหล่านี้ไว้ และคงไม่มีอะไรจะตอบแทน
นอกจากคำว่า….ขอบคุณทุกคนครับ

ปล. ถ้ามันกลับมาบอกผมว่ามันใส่ข้อมูลใน blog ได้ คงได้เขียนอะไรมาอีก แต่ถ้าไม่…

11 comments

  1. “ถ้าคุณเห็นข้อความนี้ แสดงว่า ไอ้น้องคนที่ผมฝากข้อมูลมันมา มันฉลาดอย่างที่ผมคิด ถึงเอาข้อมูลมาใส่ให้ได้”
    – ฉลาดอย่างที่คุณคิดค่ะ

    * ขอบคุณเช่นกันค่ะ *

    “ปล. ถ้ามันกลับมาบอกผมว่ามันใส่ข้อมูลใน blog ได้ คงได้เขียนอะไรมาอีก แต่ถ้าไม่…”
    – แล้วจะรออ่านค่ะ

  2. ขอบคุณ คุณน้ามากค่ะ
    ขอบคุณ คุณคนที่นำข้อความมาส่งไว้ที่นี่

    รักษาสุขภาพนะคะ
    ^^

    *อ่านแล้วซึ้งค่ะ

  3. ยินดีเจ้าค่ะ เขียนมาเล่า เขียนมาเล่า..

    เขียนเสียซึ้งเลยลุงทอม เดี๋ยวน้ำตาไหลนะเออ.. เอ๊ออ..

    ถึงมุกจะมาอ่านช้าบ้าง แต่ก็แวะมาอยู่ดี.. เขียนไว้ๆ นะเจ้าคะ

    ถึงคนแปะข้อมูล.. หากว่างๆ รบกวน copy comments ต่างๆ ไปฝากลุงทอมด้วยนะเจ้าคะ .. อย่าเพิ่งเบื่อกับการเอาข้อมูลมาแปะนะ🙂

  4. สวัสดีค่ะคุณลุง หนูเรื่อยเปื่อยเองค่ะ
    ก่อนหน้านี้ก็หลงๆเข้ามาเป็นขาจรแอบอ่าน
    แต่ตอนนี้เป็นขาประจำไปแล้ว
    เวลามันช่างผ่านไปไวจริงๆ คิดถึงปีที่แล้วจัง…เดือนเดียวกันเป้ะ

    คิดถึง…กลิ่นอายของข้อสอบและใบเกรดที่ตกฮวบฮาบ
    รักษาสุขภาพค่ะคุณลุง ความสุขมี มีงานมา มีเงินเข้า

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s