เสดสะกิดจะดีแล้ว

ผมนั่งพิงต้นไม้ข้างร้านขายถังของผมอย่างหมดแรงมาตั้งแต่เช้า ในหัวมีเรื่องสารพัดที่ต้องขบคิด จนไม่ได้สนใจผู้คนรอบตัว และเวลาที่ผ่านไป
“เฮ้ย เป็นไรรึเปล่า” เสียงทักของลุงปลาทำเอาผมสะดุ้ง
ลุงปลา คนเลี้ยงวัวชราวัยเลยเจ็ดสิบ คนที่ผมตะโกนทักทุกวันทั้งเช้าและเย็นเวลาแกต้อนวัวผ่านยามที่ผมไม่ไปไหน
“ข้าเห็นเอ็งนั่งอย่างนี้มาตั้งกะเช้าแล้ว” แกถามอย่างเป็นห่วง
“ไม่รู้เดือนนี้จะเอาตัวรอดหรือเปล่าเลยลุง จะสิ้นเดือนอีกแล้ว” ผมตอบแกตามตรง

หลายเดือนที่ผ่านมา ผมพาตัวเองและครอบครัวผ่านวันเวลามาอย่างถูลู่ถูกัง เจียนอยู่เจียนไปทุกเดือน
ปีนี้ลูกสาวคนโตผมสอบติดจุฬา เงินทองที่ผมเตรียมเอาไว้ เอาเข้าจริงกลับไม่พอ ค่าใช้จ่ายมันสูงกว่าที่ผมคิดเอาไว้เยอะมาก
ผมถึงต้องดิ้นรนเข้าเมือง เพื่อหาเงินมาจุนเจือในส่วนที่ขาดไป

“ใจเย็นเถอะวะ วันก่อนข้าดูทีวี เขาบอกว่าบ้านเราเสดสะกิดมันจะดีแล้ว” ลุงปลาปลอบใจผม
แล้วแกก็บรรยายวิชาการเงินการธนาคารชนิดที่คุณ mymoney ต้องร้องไห้ แถมยาวไปถึงการตลาดฉบับคุณปู่คอตเลอร์ผูกคอตาย เพราะแกเอาเรื่องที่เขาพูดในโทรทัศน์ จับขยำรวมกันจนหาเหตุผลไม่ได้ ราวกับอุณรุทร้อยเรื่อง ของคุณสุวรรณ
ผมนั่งอึ้งกับการบรรยายพิเศษวิชาเศรษฐศาสตร์มหภาคฉบับพิสดารของลุงปลา ได้แต่นึกในใจ แกคิดได้ยังไงวะ
“อ้าว เอ็งไม่รู้เลยเหรอ เห็นเอ็งดูไอ้ตะเน็ตของเอ็งทุกวัน น่าจะรู้ดีกว่าข้าอีก”
ไอ้ตะเน็ตของแก ก็คืออินเตอร์เน็ตที่ผมใช้อยู่นี่แหละครับ
ผมได้แต่ส่ายหน้า จุกจนพูดไม่ออก เพราะอยากหัวเราะแต่ต้องกลั้นเอาไว้
“เอ็งมัวแต่ดูไอ้ขิกอยู่น่ะสิ” แกได้ที เอาอานขึ้นหลังแพะเชียว แต่ผมยังงงอยู่
“ไอ้ขิกอะไรของลุงน่ะ มันอะไร” งงจริงๆ
“ก็ไอ้ขิกโป๊ที่เขาดูกันในตะเน็ตไง” เออ รู้แล้ว เวรกรรม คลิปวีดีโอเลื่อนยศเป็นท่านปลัดไปเสียแล้ว

ผมไม่ได้ไปแก้ความคิดอะไรของลุงปลา เพราะมันคงไม่ได้ทำอะไรให้ดีขึ้น การปล่อยให้คนมีความหวัง มันยังดีกว่าการปล่อยให้คนอยู่อย่างสิ้นหวัง แม้มันจะยากกว่าถูกรางวัลที่หนึ่งสามงวดซ้อนก็ตาม
อย่างน้อยก็เป็นการขอบคุณที่ทำให้บรรยากาศของเช้าวันนี้ของผม มันดีขึ้นทันตาเห็น

“เดี๋ยวหลังเลือกตั้งมันก็ดีอย่างเดิมแล้ว” แกยังว่าต่อไป ผมคงไม่ต้องถามว่าไปฟังมาจากไหน
“ข้าเองก็จะเปลี่ยนไปทำเกษตรแบบเสดสะกิดพอเพียงแล้ว วันก่อนไปประชุมกลุ่ม ธกส มา หัวหน้าเขามาบอกเรื่องนี้ เสียดายเอ็งไม่อยู่ จะได้ไปฟังด้วย ทำเกษตรแบบเอ็งมันไม่ได้แล้ว มันต้องเกษตรพอเพียง” ปรมาจารย์ปลาร่ายยาว

“เลิกกลุ้มได้แล้ว เดี๋ยวเสดสะกิดมันก็ดีแล้ว” ลุงปลาบอกผมก่อนออกไปดูวัวตามหน้าที่ของแก
ผมหันไปมองผ้าพลาสติกและถังที่กองอยู่ข้างๆ สองสามวันแล้วที่ขายไม่ได้สักบาท ได้แต่นึกปลอบใจตัวเอง
…เดี๋ยวเสดสะกิดมันก็ดีแล้ว

3 comments

  1. เคยอ่านนิยายกรีก ที่มีเด็กหญิงไปเปิดกล่องแพนโดร่า แล้วมีสิ่งชั่วร้ายต่างๆ หลุดจากกล่องลงมาสู่โลก เช่น ความหิวโหย ความกลัว ฯลฯ … เด็กคนนั้นตกใจรีบปิดกล่อง ทันพอที่จะกักขังเจ้าตัวที่ร้ายที่สุดไว้เป็นตัวสุดท้าย แต่ด้วยความอยากรู้ว่าเจ้าตัวที่ร้ายกาจที่สุดคืออะไร เธอจึงแง้มกล่องออกดู แล้วเจ้าปีศาจร้ายตัวสุดท้ายก็กระโจนออกมา มันคือ “ความหวัง”🙂

  2. กำลังนึกเคลิ้มอยู่ว่า สาธุ…เดี๋ยวเสดสะกิดมันก็จะดีแล้ว แต่สายตามันดันเหลือบไปเห็นพาดหัวข่าวหนังสือพิมพ์บอกว่า NPL กลับมาอีกแล้วครับ มาคราวนี้เป็นหมื่นล้าน ไอ้ที่กำลังเคลิ้มอยู่ก็เลยหายเป็นปลิดทิ้ง เกิดอาการขนแขนสะแตนอั๊บ…สะแตนอั๊บ ขึ้นมาแทนครับพี่

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s