มือไม่ถึงเสียแล้ว

สัปดาห์ที่แล้วผมไปอยู่นครปฐมเกือบทั้งสัปดาห์ เรื่องก็เพราะนายหัวใหญ่บ่นว่าผมไม่ยอมไปทำอะไรสักที
ผมก็เลยสนองความต้องการ ไปอยู่ที่กำแพงแสนเกือบทั้งสัปดาห์ ทั้งๆที่รู้อยู่แก่ใจว่า มันทำอะไรไม่ได้
เหตุที่ทำไม่ได้ ไม่ใช่ปัญหาเรื่องเทคนิค เรื่องเงินทุน หรือความรู้
แต่เป็นปัญหาเรื่องคน …

ก็คนมันจะไม่ทำเสียอย่าง ใครจะไปจับมือให้ทำได้
ประชุมไปให้เสียน้ำลาย เสียเวลาเปล่าๆไปเป็นวัน ไม่ได้มีความคืบหน้าอะไรเลย
ไอ้นั่นดีไหม ไอ้นี่เป็นอย่างไร เสนอไปเถอะ อธิบายไปเถอะ
คำตอบก็ได้เหมือนเดิม ไม่รู้ ไม่มีความเห็น ต้องรอประชุม ต้องรอคนตัดสินใจ
อยากบอกเหลือเกินว่า แล้วนัดกูมาทำอะไร นัดมาแล้วไอ้คนตัดสินใจได้ก็หายหัว ติดโน่น ติดนี่
สรุปความว่า ไม่ได้เรื่องอะไรสักอย่าง
ก็ดีครับ ผมไม่ได้เดือดร้อนอะไร งานนี้ยังไงก็งานช่วย ไม่ได้สตางค์อยู่แล้ว เพราะไม่คิดจะเอาสตางค์
แค่ที่ผ่านมา ไอ้วิ่งไปวิ่งมาตามเสียงเรียกนี่ก็หมดน้ำมันไปหลายพันแล้ว ไม่ทำก็ดี ผมจะได้ไม่เปลืองเงิน ยิ่งหายากๆอยู่

ก็ลองคนเราบ้านตัวเองไฟไหม้ มีคนเดินถือถังน้ำจะไปช่วยดับ ดันบอกให้รอก่อน ขอคิดดูก่อน แล้วตัวเองก็ไม่ทำอะไร
คงมีแต่ไอ้โง่เท่านั้นล่ะครับ ที่มันจะยืนถือถังน้ำรออยู่
แล้วตาแก่อย่างผมก็บังเอิญไม่ใช่ไอ้โง่คนนั้นเสียด้วย เลยต้องขอลาล่ะครับ

ความจริงผมทำใจไว้แต่แรกแล้วว่า จะได้เจอกับอะไรบ้าง ถ้าขืนเข้าไปยุ่ง
นั่นเป็นเหตุหนึ่งที่ผมพยายามปฏิเสธมาตั้งแต่ต้น อะไรก็พอยอมรับได้ แต่คนไม่ทำงานนี่ผมรับไม่ได้เอาเลยจริงๆ
คนที่ทำงานด้วยปาก ถ้าเป็นนักพูด ก็คงเจริญรุ่งเรืองดี แต่ถ้าไม่ใช่นักพูด ผมว่ามันคงไปไม่รอด

ตอนนี้เลยเก็บข้าวเก็บของ กลับบ้านนอกดีกว่า
มีความสุขกว่ากันเยอะ ไม่ต้องนั่งดูโขน ดูลิเก สวมหัวแล้วก็รำป้อ ลูกคู่ก็บรรเลงฉิ่งฉับกันสนุกสนาน
เลิกแล้วก็ยังไม่ถอดชุด ถอดหัว นึกว่าตัวยังเป็นพระ เป็นยักษ์ เป็นลิงจริงๆ
กลับมาอยู่กับหมู หมา กา ไก่ มาอยู่กับแตงของผมดีกว่า
อย่างน้อยมันก็รู้ตัวว่ามันเป็นแตง ไม่เคยพยายามแสดงตัวเป็นมะม่วง ฝรั่ง หรือชมพู่
มันก็ทำตามหน้าที่ของมัน ถึงเวลาก็ออกดอก ถึงเวลาก็ติดลูก
ไม่เคยบิดพริ้ว ไม่เคยเกี่ยงงอนอะไร ถ้ามันจะไม่ทำตามหน้าที่ของมันก็มีแต่ มันตาย เลยลาออกจากความเป็นแตงไปเรียบร้อย

กลับบ้านนอกครั้งนี้ คงพยายามไม่ไปไหนอีกนาน ตราบเท่าที่ผมยังหาเลี้ยงชีวิตผม ชีวิตลูกได้พอ
เหนื่อยกับการรบกับคน กับปัญหามายี่สิบกว่าปี ถึงได้หนีมาอยู่บ้านนอก
ยังจะให้ผมกลับไปรบรากับเรื่องแบบนี้อีก คงได้แต่บอกว่า ไม่มีความสามารถ มือไม่ถึงเสียแล้วครับ
แค่จะให้ตัวเองมองปัญหาให้สนุกเหมือนช่วงก่อน ยังทำไม่ได้เลย
ขอกลับมาเป็นตาแก่บ้านนอกตกงานคนเดิม ที่ต้องตะเกียกตะกายดิ้นรน หาเลี้ยงลูกเลี้ยงตัวไปวันๆดีกว่า
อย่างน้อยก็ยังเหลือบางมุมมองของโลกใบนี้ ที่ให้ความสนุก สุขใจ จะได้แบ่งปันให้คนอื่นๆได้บ้าง

ตอนนี้ขอตัว สงบนิ่งไว้อาลัยจิตวิญญาณของระบบราชการไทยหนึ่งนาทีครับ

One comment

  1. สงบ สงบ สงบ

    สยบความเคลื่อนไหว

    ทำอะไรแล้วมีความสุข สบายใจ ก็ทำอย่างนั้นอันนั้นล่ะค่ะ

    *็เป็นเหมือนกันค่ะ
    ^_^ รักษาสุขภาพกายใจนะคะ

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s