ตาแก่ทำเวบ

ไม่ได้โผล่หัวเข้า Blog มาครึ่งเดือน หลายคนคงคิดว่า ตาแก่คนนี้ไปเป็นลมตาย หรือตกรถเมล์ตายเสียแล้ว ยังหรอกครับ รุ่นนี้แล้ว หนังหนา หน้าด้าน อยู่มันไปให้ชาวบ้านหมั่นไส้เล่นไปเสียอย่างนั้น เรื่องของเรื่องก็เพราะเหตุที่จะหาเงินนั่นแหละครับ ทำเอาผมไม่ได้แวะเวียนเข้ามาที่นี่เสียพักใหญ่

ก็นับจากที่ท่องกรุงเทพฯอยู่เป็นครึ่งเดือน ด้วยหวังว่าจะพอขายงานได้บ้าง ผจญกรุงจนร่ำๆ จะกลับบ้านนอกด้วยความท้อใจ ก็มีบุญหรือกรรมไม่รู้ได้ ตกใส่กบาลอย่างแรง หัวหน้าภาควิชาที่ผมจบมา ซึ่งก็เป็นรุ่นพี่ผมนั่นแหละ โทรมาบอกให้ช่วยทำเวบของภาควิชาให้หน่อย

“โธ่พี่ ทั้งเด็ก ทั้งอาจารย์ เกลื่อนมหาลัย ไม่เห็นต้องหาคนอื่นทำเลย” ผมปฏิเสธ ไม่ใช่ไม่อยากได้งาน แต่มันเป็นอย่างนั้นจริงๆ
“ไม่ไหวว่ะ รอคนนั้น คนนี้ทำมาสองปีแล้ว ไม่ไปถึงไหนเลย มีแต่พวกสมัครเล่น แต่ไม่มีพวกสมัครทำ ไม่เสร็จเสียที เอ็งก็ช่วยๆ หน่อยเถอะวะ” พี่แกยังเซ้าซี้ไม่เลิก
“ไอ้ทำน่ะมันทำได้หรอกพี่ แต่กลัวจะออกมาแล้วไม่กล้าดู สยอง”
“เอ็งอย่าเล่นตัวนักเลยวะ ทีตอนอยู่กระบี่ เห็นเอ็งกวาดทำเวบพวกร้านทัวร์แทบหมดอ่าว”
“อ้าวพี่ อันนั้นมันได้เงินนี่”
“กูก็จ่ายเงินโว้ย” พี่แกเริ่มโกรธ แหมเข้าทางผมพอดี ไอ้เราก็กลัวจะเจองานกฐินเสียอีก ไม่ใช่ไม่อยากช่วยหรอกครับ แต่ตอนนี้ชักแย่ เริ่มเก็บกวาดเศษเหรียญใช้แล้ว
“งั้นได้เลยพี่ เจอกันที่ไหนดีล่ะ”

หลังจากนั้น ก็นัดหมายไปรับข้อมูลกันที่ภาควิชาที่บางเขน ใจผมน่ะไม่ค่อยอยากจะเข้าไปนักหรอกครับ เห็นสถานที่แล้วมันคิดถึงเรื่องราวเก่าๆ แต่พอเห็นหน้าอาจารย์แล้วหมดอารมณ์ เหลือแต่รุ่นน้องทั้งนั้น แถมบางคนห่างเสียจนไม่รู้จักเลยด้วยซ้ำ ยิ่งเห็นตัวเลขรุ่นที่ป้ายยินดีต้อนรับ ยิ่งรู้สึกตัวเองแก่หนักเข้าไปอีก

เวบที่ผมต้องทำ เป็นของภาควิชาที่กำแพงแสน พี่เขาก็เตรียมข้อมูลไว้ให้ผมอย่างดีมาก มีอยู่สองหน้ากระดาษ มีแต่หัวข้ออย่างเดียว ผมพลิกหน้าพลิกหลังดู เวรกรรม แค่นี้มันจะทำอะไรได้วะ
“นี่นะข้อมูล” ผมถามเอาดื้อๆ
“เออ”
“พี่ว่าผมทำได้ไหมเนี่ย มีแค่นี้ รูปก็ไม่มีสักใบ”
“ข้ารู้ เอ็งเก่ง เดี๋ยวเอ็งก็หาทางจนได้แหละ”
“เอาแบบเวบ wikipedia ไหมล่ะพี่ มีแต่ตัวหนังสือล้วนๆ”
“ไม่เอาโว้ย เอาแบบทันสมัยหน่อย” โคตรฝันเลย อะไรก็ไม่มีให้สักอย่าง
“เอาสไตล์ไหนล่ะพี่”
“ไม่รู้ว่ะ เอาหรูๆ สวยๆ ดีๆ อัพเดทง่ายๆ” มาอีกแล้วแบบนี้ ผมเริ่มอึ้ง ชักมองไม่เห็นทางไป
“แล้วใครดูแลอัพเดทข้อมูลล่ะพี่”
“เดี๋ยวให้ธุรการเขาจัดการ” งามเข้าไปใหญ่ ธุรการจะเขียน html เป็นไหมเนี่ย
“เขาพอทำเวบได้เหรอพี่” ยังหวังอยู่
“ไม่ มันพิมพ์คอมได้” หมดเลย ไอ้ที่หวังไว้นิดๆ หมดกันล่ะวะ
ยังไม่ทันจะถามอะไรต่อ พี่แกรีบดักคอทันที
“อาทิตย์นึงเสร็จนะ”
ได้แต่นึกในใจ ไอ้ที่เสร็จไม่ใช่เวบหรอกครับ ผมนี่แหละ ได้ข้อมูลก็เหมือนไม่ได้ รูปภาพอะไรก็ไม่มีสักอย่าง เอาเวบแบบไหนก็ไม่บอก แค่โทนสียังไม่มีใบ้ให้สักนิด แถมคนอัพเดทแค่พิมพ์ word ได้ มันเกินฝันจะให้รู้จัก FTP หรือ html

ผมกลับมานั่งมึนอยู่บ้านเกือบครึ่งวัน ไม่รู้จริงๆว่าจะทำยังไงดี ครั้นจะทำส่งเดชก็ไม่ได้ พี่เขาอุตส่าห์หวังพึ่งผม แต่ผมสิ จะพึ่งใครได้วะ

วันรุ่งขึ้น ผมเริ่มตีโจทย์ ยังไงก็เอา layout ออกมาก่อนล่ะวะ ได้ layout แล้วค่อยมาคิด style อีกที รูปภาพต่างๆ ส่วนหนึ่งพี่เขาก็ส่งมาให้ อีกส่วนก็อาศัยพรรคพวก พี่ๆ น้องๆ ที่กำแพงแสน โทรไปขอให้ช่วยหาส่งมาให้ทาง email กว่าจะได้ครบเล่นเอาหมดไปเป็นอาทิตย์
ในที่สุด ผมก็ได้ dummy ออกมาจนได้ ถ้าเป็นเวบปกติอย่างที่ผมเคยทำให้ลูกค้า ก็ให้ดู dummy จะแก้จะเปลี่ยนตรงไหนก็เอาซะให้เหมาะ พอลงข้อมูลก็เสร็จ
แต่คราวนี้ไม่ใช่ โจทย์ทีเด็ดมันอยู่ตรงที่ ทำยังไงถึงจะให้คนทำเวบไม่เป็นอัพเดทให้ได้

“ง่ายจะตายพี่” ไอ้น้องคนเดิมที่ชลบุรีบอกผม หลังจากผมโทรไปบ่นให้มันฟัง
“พี่ก็อบรมให้เขาสิ”
“มึงพูดง่ายนะ แล้วเกิดยายนี่ลาออกไปมีผัว จะทำยังไง”
“พี่ก็อบรมอีกรอบ เก็บเงินอีกรอบ ง่ายจะตาย”
ผมไม่ได้สนใจประโยคสุดท้ายของมันหรอกครับ เพราะตอนนั้นผมคิดถึง Blog ของผมขึ้นมา
ผมรีบวางหู แล้วโทรไปกำแพงแสน ถามพี่หัวหน้าภาคอีกที
“เอ็งไม่ต้องมาพูดหรอกเรื่อง Blog เรื่อง CMS อะไร ไม่มีใครเขารู้จักหรอก” เวรแล้วไง
“แล้วไอ้ที่ใช้เน็ตกันอยู่น่ะ ทำอะไรเป็นกันมั่งล่ะพี่”
“ก็เปิดเวบ ส่ง mail โพสท์บอร์ด ก็แค่นี้แหละมั้ง” อะไรมันจะเบสิคขนาดนั้นวะ

ความจริงถ้าผมยอมเชื่อไอ้น้องที่แนะนำ ไปอบรมวิธีการอัพเดทให้ มันก็คงจบไปแล้ว ใครๆ เขาก็ทำกันแบบนี้ แต่ผมดันไม่ใช่ใครๆ เสียด้วย เลยต้องทนปวดหัวต่ออีกสองสามวัน
ในที่สุด ผมก็ตัดสินใจเลือกวิธีการที่แทบไม่ต้องอบรมเลย โดยลอกหลักการของ CMS เอามาดื้อๆ
ใช้ SQL เก็บข้อมูล เอาเจ้า dummy ที่ทำไว้เป็น theme ดึงข้อมูลจาก SQL ออกมาแสดง แต่ใช้เวบบอร์ดเป็นตัวใส่ข้อมูลเข้าไปที่ SQL

คราวนี้ก็เป็นเรื่องการเขียนโค้ดแล้วล่ะครับ ผมคงไม่บรรยายโดยละเอียด เพราะไม่ใช่ Blog สอนเขียน PHP ก็เอาเป็นว่า ผมต้องทำการชำแหละ ยัดโค้ดกันให้วุ่นวาย เพราะอยากได้เวลาที่ใส่ข้อความต้องใส่ได้เหมือน word ก็ต้องทำให้เป็น WYSIWYG แถมต้องแทรกรูปได้ ก็ต้องแอบเอาโค้ดสำหรับ upload รูปไปรวมไว้ตอนแทรกรูป เอาเป็นว่า คนใช้งานขอให้รู้จักเวบบอร์ด และใช้ word เป็นก็อัพเดทได้แล้ว

หลังจากทำเสร็จ ผมก็ส่งเวบทั้งหมดขึ้น server ที่กำแพงแสน พร้อมจัดการทำคู่มือ ตั้งแต่รับทำเวบมาเป็นหลายสิบเวบ เพิ่งจะมีเวบนี้แหละครับ ที่มีคู่มือด้วย
ผมส่ง คู่มือเวบที่เป็น pdf ไฟล์ไปให้พี่ที่กำแพงแสน พร้อมแจ้งให้เข้าไปดูเวบที่ทำไว้ จะแก้ตรงไหนก็บอกมา

“หวัดดีครับพี่ มีอะไรต้องแก้หรือครับ” ผมรับสายพี่หัวหน้าภาคที่โทรมาเอาเสียเย็น
“ไม่หรอกว่ะ โอเค ใช้ได้แล้ว” ผมโล่งอก รอดตายไปอีกงาน
“เฮ้ย มากำแพงแสนหน่อยสิ”
“ไปรับเงินเลยเหรอพี่ เงินออกเร็วจัง” ผมกระหยิ่มใจ เศษเหรียญจะไม่เหลือให้ใช้อยู่แล้ว
“เปล่า เด็กธุรการมันไม่กล้าอัพเดทข้อมูลว่ะ เอ็งช่วยมาทำให้หน่อยนะ”

โธ่…กู คิดซะแทบตาย

Advertisements

7 comments

  1. คุณลุงจบจากเกษตรเหรอ? เห็นบอกว่า “บางเขน” โอ้ววว อ่านไปเรื่อยๆ จริงๆ ด้วย.. มี “กำแพงแสน” ล่ะก็ เกษตรชัวร์

    สวัสดีค่าาา รุ่นพี่.. ลุงรุ่นไหน? มุก KU58 อิอิ (เหมือนจะตอกย้ำ วัยวุฒิของลุงเลย)

    ๕๕๕๕ สงสัยจะคิดว่า การทำเว็บ คือการเข้าไปพิมพ์คอมธรรมดา เหอๆ

    จะอบรมก็ยากไป.. ครั้งเดียว ใช่ว่าจะรู้เรื่อง เกิดเข้าไปลองของ (มุกชอบลองเล่น) แล้วทำพังล่ะ ไปกันใหญ่เลย

    ๕๕๕ นอกจาก คู่มือเว็บแล้ว ต้องมีบมสวดมนต์ ให้คนอัพเดตทำใจก่อนลงมือปฎิบัติงานจริงด้วยมั้งลุง

    ..

    ลุงๆ อยากดูหน้าเว็บที่ลุงเขียนค่ะ.. มีไหม? ดูได้ไหม?

  2. อ้าว เจอคนกันเองเข้าให้ซะแล้ว ความจริงอยากเรียกน้องแต่คงไม่ไหว นับรุ่นแล้วห่างหนูมุกอยู่ 5 nior เศษๆ …แค่นั้นเอง รุ่นนี้หยากไย่ขึ้นกันหมดแล้ว

    ส่วนเวบไม่ได้หวงหรอกนะ เพราะทำมาให้คนดู แต่ตอนนี้เขายังไม่ทำพิธีเปิดเป็นทางการ ไว้เปิดเมื่อไรจะบอกแล้วกัน ตอนนี้ใบ้ให้นิดนึง เป็นภาคเดียวที่เวบอยู่ระหว่างปิดปรับปรุงกิจการ

    เดาออกไหมล่ะ อิอิ…

  3. ยินดี ดีใจที่ได้อ่านอีก (แต่ยังไม่ได้กินข้าวขาหมูด้วยกันเลย ผมน่ะแอบหลบๆ แฟนไปกินคนเดียวมาหลายรอบ หลายร้านแล้ว แหะๆ) 🙂

    แล้วว่างไปกินข้าวขาหมูด้วยกันหรือยังครับ “พี่” 😀

  4. เวบ ทำท่าจะถูก ยุบ ตั้งแต่ยังไม่เป็น เวบ เพราะคุณธุรการคนนั้น ^O^

    ไปกำแพงแสนกัน
    หนูจะไปขึ้นเครื่องบิน!!!
    อุ้ยยย ต้องรองานวันเด็กอ่าาาาค่ะ

    สู้ๆ นะคะ คุณน้า ^O^

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s