ตาแก่เข้ากรุง

เมื่อวานนี้ ผมเก็บโน้ตบุคคู่บุญกับของใช้อีกนิดหน่อย ใส่กระเป๋าแล้วขึ้นรถตู้เข้ากรุงเทพฯ ก็อย่างที่ผมเคยบอก ผมไม่โปรดเอาเสียเลย กับการที่ต้องมาใช้ชีวิตในกรุงเทพฯ แต่มันจำเป็น เดือนนี้เปิดเทอม ค่าใช้จ่ายมันพุ่งอย่างตั้งตัวไม่ติด ตั้งแต่ประเทศไทยมีนโยบายให้เรียนฟรี รู้สึกว่าค่าใช้จ่ายมันเพิ่มขึ้นมากเหลือเกิน อยากไปกราบตีนท่านรัฐมนตรี ขอกลับไปเรียนแบบไม่ฟรีเหมือนเมื่อก่อนนี้ได้หรือเปล่า แพงชิบหายเลยครับท่าน ไอ้เรียนฟรีของท่านน่ะ

ผมไม่ได้เข้าไปขึ้นรถตู้ที่ในจังหวัด ผมขึ้นที่อำเภอซึ่งเสียค่ารถแพงกว่าในจังหวัด 10 บาท จนรถจะออก มีตาแก่นั่งหัวโด่อยู่คนเดียว ในใจอดคิดไม่ได้ มันจะเอากูไปทิ้งกลางทางไหมหนอ อดไม่ได้จนต้องถามคนขับ
“หนุ่ม คนเดียวไปไหมล่ะเนี่ย”
“ไปสิลุง ไม่มีคนก็ต้องไป เดี๋ยวขากลับก็คนเต็ม ยังไงก็ต้องวิ่งตามคิว” มันอธิบาย
“ลุงกลัวผมเอาไปปล่อยกลางทางเหรอ” มันดักคอแบบรู้ใจ
“เออว่ะ” ผมตอบไป ในใจนึกถึงเรื่องที่เคยโดนรถทัวร์มันฝากไปกับคันอื่น มันบอกว่ารถเสีย เสียห่าอะไร คนไม่มี มันจอดโบกรถคันหลังให้ตาแก่อย่างผมขึ้นเสียอย่างนั้น
“ไม่หรอกลุง ยังไงผมก็ต้องไปสาวรีย์ ดีออก มีลุงนั่งไปเป็นเพื่อน”
ใครบอกมึงว่ากูจะนั่งเป็นเพื่อน กูจะนอน

รถตู้เริ่มออกเดินทางเข้ากรุงเทพฯ ผมเริ่มเอนหลังจะนอน คิดแล้วว่า เอารถเข้าไปเองสิ้นเปลืองมากกว่าเยอะ ถึงกรุงเทพฯ รถเมล์ออกเต็มเมือง สบายกว่ายืนรอสองแถวทีละครึ่งชั่วโมงที่บ้านนอกเยอะ ไม่เหนื่อยขับเองด้วย แต่ที่สงสัยก็คือ รถตู้คันหนึ่งนั่งได้แค่ 11 คน แล้วก็ไม่ได้เต็มทุกเที่ยว ค่ารถก็แพงกว่ารถทัวร์ บขส แค่ไม่ถึง 20 บาท เสียทั้งค่าวิน ค่าหัวคิว ทำไมเห็นมันยิ่งทำยิ่งรวยกัน แต่ทีรถทัวร์บขส รถเมล์กรุงเทพฯ คนแทบจะเหยียบคอกันขึ้น เสือกขาดทุน ตาแก่บ้านนอกอย่างผม หมดปัญญาจะเข้าใจจริงๆ

ผมสะดุ้งตื่นเพราะรถมันจอด ลืมตาดู โอ้โฮ ต้องมีการปล้นกันแน่ๆ ตำรวจทางหลวงกั้นถนนสามเลนจนเหลือเลนเดียว แล้วถนนหลักอย่างเส้นที่ผมมา รถเยอะยังกับมด มันก็ติดกันขนาดหนัก
“มีอะไรวะหนุ่ม จับโจรเหรอ” ผมถามคนขับอย่างงงๆ
มันหัวเราะ หันกลับมาบอกผม
“เปิดเทอมน่ะลุง” แล้วมันก็หันกลับไปขยับรถต่อคิว ไหลไปเรื่อยๆ
พอผ่านบริเวณที่ตั้งสกัด ผมถึงเห็นบรรดารถปิคอัพ จอดเรียงเป็นตับ ได้แต่นึกในใจ กูโดนมาแล้ว ไอ้โครงเหล็กหลังรถเนี่ยแหละ โดนกันเป็นแถวเลยนะ
ไอ้โครงเหล็กหลังรถนี่มันอันตรายขนาดต้องกั้นถนนจับกันเลยเหรอ แล้วมันเกี่ยวอะไรกับเปิดเทอมอย่างคนขับรถตู้มันว่าวะ

ผมหลับไปคราวนี้คงนานเลยล่ะ มาตื่นตอนรถชะลอช้าจนแทบหยุด ลืมตามองต้องสะดุ้งลุกนั่งตัวตรง

ชิบหายแล้ว มันพากูมาที่ไหนเนี่ย กูจะเข้ากรุงเทพฯ เสือกพามาที่ไหน

ผมจะไม่ตกใจได้อย่างไร พอลืมตาก็เห็นทหารตั้งค่ายกันริมถนน มีตาข่ายพรางแบบเดียวกับที่เขาใช้ในสนามรบ แขวนพรางอยู่ แถมมีทหารแต่งเครื่องแบบเต็มยศอยู่กันเต็ม

เมื่อคืนดูข่าว ไม่เห็นมีข่าวรบกันในกรุงเทพฯนี่หว่า หรือมันจะรบกันเมื่อเช้า

คราวนี้ไม่กล้าถามคนขับ ได้แต่ปลงชีวิต แล้วแต่เวรแต่กรรม ไอ้คนขับมันคงไม่โง่พาเข้าไปกลางดงกระสุนหรอกน่า
เห็นแล้วนึกถึงข่าวต่างประเทศ ประมาณพม่า หรืออิรัค ยังไงบอกไม่ถูก พยายามมองธงตามที่ต่างๆ เออ ยังเป็นธงชาติไทย นึกว่ามันพามาต่างประเทศเสียแล้ว

นี่กูจะมาหาตัง หรือมาหาที่ตายกันแน่วะ

ในที่สุด ผมก็เข้ามาถึงอนุสาวรีย์ชัยจนได้ ถึงจะดูไม่ค่อยปกติ แต่ก็ยังเหมือนเดิม
ผมลงรถได้รีบจ้ำเพื่อไปต่อรถทันที คนขับรถตู้มันมองตาม คงคิดว่าผมรีบไปธุระ
บอกตามตรง ไม่ได้รีบไปธุระไหนหรอกครับ แต่ไอ้ที่รีบน่ะ

กลัวระเบิดว่ะ

11 comments

  1. ยังอยู่กรุงเทพหรือเปล่าครับ? หรือว่ากลับไปแล้ว? อยากชวนกินข้าว (เดี๋ยวผมเลี้ยงเอง เอาแบบพี่ชอบเลย ข้าวขาหมูข้างทาง ถูกดี ก็กลางเดือนแล้วนี่เนอะ)😉

    ถ้าสนใจติดต่อผมได้ที่ speednetclub ที่ gmail ดอท คอม นะครับ (รับรองว่าไม่ล่อลวงไปไหน เพราะผมก็จอมหลงทางเหมือนกัน ฮ่าๆ)

  2. ขอบคุณคุณหน่อยสำหรับน้ำใจมากเลยครับ อยากไปกินด้วยเหมือนกัน แต่ขอวิ่งหาสตางค์อีกสองสามวัน แล้วจะ email ไปคุยด้วยครับ
    ไม่น่าพูดถึงข้าวขาหมูเลย… ยิ่งอยากอยู่…

  3. ข้าว ขา หมู
    คนอายุมาก กินมากไม่ดีนะคะ
    คนอายุน้อย กินมากก็ไม่ดีนะคะ
    เพราะถ้ากินมาก ตังค์จะหมด ^O^ อิอิอิ

    *ไปด้วยคนจิ ข้าวขาหมูๆๆๆๆๆ โชคชัยสี่ก็ อย. ดีนะคะ ^_^

  4. อ้าวใครอยากมาแจมมีตติ้งข้าวขาหมู ติดต่อมาเลยครับ จะได้นัดกัน

    ผมมีเมนูข้าวขาหมูให้เลือกหลายที่ ตามแต่ช่วงเวลาของวันนะครับ

    ช่วงเช้า
    – ข้าวขาหมูยิ้มๆ ในตลาดแถวบ้านผมเอง (ตลาดตรอกหม้อ) ผมชอบกินเจ้านี้ที่สุด
    – ข้าวขาหมูเห็ดหอม ไม่ไกลจากบ้านผมนัก
    – ข้าวขาหมูสีลม ใกล้บ้านผมมากกว่าเจ้าที่สองอีก

    ช่วงบ่าย
    – ข้าวขาหมูตรอกโต๊ะ (รสชาติออกเค็ม บางรัก)
    – ข้าวขาหมูตรอกซุง (อยู่บางรักเหมือนกัน)
    – ข้าวขาหมูพันธุ์ทิพย์พลาซ่า (ผมว่าอร่อยกว่าที่ตรอกซุง บางรักนะ)
    – ข้าวขาหมูวังบูรพา (ที่น้ำชาแก้วใหญ่ๆ ไม่ไกลบ้านผมอีกแล้ว)

    ช่วงค่ำ
    – ข้าวขาหมูหน้าโรงหนังปริ๊นซ์ บางรัก
    – ข้าวขาหมูฮ่องเต้ (ใกล้บ้านผม อร่อยและถูกกกก มากกกกก)

    (เอ๊ะ เข้ามานัดมีตติ้งอย่างกับเป็นเจ้าของ blog เองเลย ฮ่า ฮ่า ขออภัย)

  5. ฮั่นแน่ คุณหน่อย หาเหตุไปอ้างกับแฟนจะกินข้าวขาหมูล่ะสิ
    มานัดมีตติ้งกันใน blog ผมน่ะ ผมคิดค่าบริการ 2 จานนะ😛

  6. ฮ่า ฮ่า ฮ่า …. โดนรู้ทันจนได้ (เห็นมะ นำเสนอข้าวขาหมูทั้งวันเลย ฮี่ๆ)

    เดี๋ยวผมเลี้ยงพี่แบบขาหมูแยกข้าวเลยล่ะ😀

    (ท่านอื่นๆ จ่ายเองนะครับ อิอิ)😉

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s