ไร้สาย 1 กิโลเมตร งานทรมานคนแก่

ผมเองก็ไม่เข้าใจ ทำไมผมต้องโดนงานที่ชาวบ้านเขาส่ายหน้ากันทั้งนั้น คราวนี้โรงงานโม่หินที่ผมเขียนโปรแกรม กับทำระบบให้มาเกือบสิบปี เมื่อ 6 เดือนก่อนเจ้าของคุยกับผมว่า จะติดตั้งตาชั่งในโรงงาน เพื่อลดการวิ่งออกมาชั่งหินใหญ่ (หินที่ระเบิดมาจากภูเขา) ของบรรดาสิงห์สิบล้อ ที่ตาชั่งหน้าโรงงาน ที่มีระยะทางเข้า-ออกถึงสองกิโลคิดวันละ 100 เที่ยว ก็ประหยัดไป 200 กิโล 1 เดือน 30 วันก็ 6000 กิโลเมตร หรือเป็นค่าน้ำมันประมาณ สามหมื่นกว่าบาท หนึ่งปีก็ประมาณเกือบๆ สี่แสน แค่นั้นเอง


จุดติดตั้งที่ตาชั่งข้างในโรงงาน


มองกลับไปที่อาคารสำนักงาน มองยังไงก็ไม่เห็น

เป็นความคิดที่ดีนะครับ แต่จะเชื่อมระบบที่ระยะทาง 1 กิโลเมตร ไม่ใช่เรื่องง่ายๆ จะให้ลากไฟเบอร์ออพติค ก็สงสัยจะเสร็จสิบล้อ ขนาดรถปิคอัพทั้งคัน มันยังวิ่งขึ้นไปบนรถมาแล้ว แล้วค่าใช้จ่ายทั้งเสา ทั้งสาย ทั้งระบบขยาย-ทวนสัญญาณ ไม่ใช่น้อย แถมยุ่งยากอีก ไหนจะต้องมีการเชื่อมสาย ไหนจะต้องหาไฟฟ้าไปจ่ายให้ตัว repeater อีก ผมน่ะยอมรับว่าไม่ชำนาญในเรื่องไฟเบอร์ออพติค ขนาดจะเชื่อมสัญญาณที่ 1 กิโลเมตรได้

จะแนะนำให้ไปเช่า transponder ดาวเทียม ตั้งจานรับ-ส่ง หรือใช้ microwave link เขาคงถีบออกมาจากโรงงาน ก็เลยคิดถึง wireless lan แต่ก็ไม่เคยเห็นใครใช้ไกลขนาดนี้

แต่ก็น่าจะใกล้เคียงความเป็นไปได้ที่สุดสำหรับผม หลังจากที่แนะนำเจ้าของโรงงานไปก็มีการขอร้องให้ผมช่วยออกแบบ และประเมินค่าใช้จ่ายให้ ที่ใช้คำว่าขอร้องไม่ใช่ผมยิ่งใหญ่อะไรหรอกครับ แต่เพราะผมไม่รับงาน เลยโดนขอร้องให้ทำให้ เลยกลายเป็นงานผ้าป่า งานกฐิน ขอช่วยไปเลย ซวยจัง ไม่ได้เงิน

ผมนั่งคิด นั่งขุด นั่งค้น นั่งออกแบบเกือบสิบวัน เช็คราคาอุปกรณ์ ทำผังระบบเชื่อมต่อเอาไปให้
ได้คำขอบคุณเอามาสะสมตามระเบียบ พร้อมกับแนะนำเจ้าของให้ลองติดต่อบริษัทในกรุงเทพฯ หาฝีมือดีๆ หน่อย ถึงแพงก็คุ้ม ดีไม่ดี อาจมีวิธีอื่นที่ดีเข้าท่ากว่าของผมก็ได้

แล้วผมก็เผ่นกลับพร้อมกับความโล่งอก ไม่ต้องมานั่งปวดหัวกับระบบที่ไม่มีใครเขาทำกัน

………………………………………………………..
ผ่านไปเกือบหกเดือน รถโรงโม่เลี้ยวเข้ามาจอดที่หน้าบ้าน
ผมน่ะลืมเรื่อง wireless ไปแล้ว เพราะนึกว่า ถ้าไม่เสร็จไปแล้ว ก็คงเลิกทำไปแล้ว
เจ้าของโรงโม่ลงจากรถ ไหว้ทักทายผมแล้วนั่งลงคุย
“ผมจะมาขอให้พี่ไปช่วยทำ wireless ให้ผมหน่อย ผมหามาหลายที่แล้ว ไม่มีใครยอมทำ บอกว่าไม่ถึง”้

เวรแล้วครับ บูมเมอแรงความซวย มันย้อนกลับมาหาผมเข้าให้แล้ว แต่ผมยังมีก๊อกสอง
“แล้วอุปกรณ์ที่ผมบอกไปล่ะ” ยังไงก็หาไม่ได้หรอกวะ แต่ละตัวแทบไม่มีใครรู้จัก
“ผมซื้อมาเตรียมตามที่พี่เขียนไว้ให้หมดแล้วครับ แพงเหมือนกันนะพี่ ทั้งหมดเกือบแสนแน่ะ แค่เสาต้นเดียวก็เกือบสองหมื่น สองต้นก็เกือบสี่หมื่น” เจ้าของโรงงานหนุ่มอธิบายยาวเหยียด แกพูดถึงเงินแสนยังกับเงินทอนจากเซเว่น
ผมสิเย็นวาบ ก็ใช่หรอกครับที่ผมเป็นคนออกแบบ เลือกอุปกรณ์เอง
แต่นั่นก็ตามสรรพคุณที่มันเขียนเอาไว้ในเวบ ไอ้ชีวิตจริงน่ะมันคนละเรื่อง
ที่สำคัญ ผมไม่เคยคิดจะทำ แต่ตอนนี้ขืนไม่ทำ เขาคงยิงทิ้งแน่ หมดไปแล้วเกือบแสน
เอาวะ ลุยก็ลุย


อุปกรณ์แต่ละฝั่ง ไม่ได้มีอะไรเยอะเลย


ไอ้ต้นนี้แหละ เสา Hi-Gain ราคาเป็นหมื่น
ส่วนนายแบบน่ะระดับผู้จัดการฝ่ายการตลาดเชียวนะ

ผมโทรตามลูกน้องเก่า ให้ไปเจอกันที่โรงงานที่สระบุรี เพราะไม่มีปัญญาทำคนเดียว ก็มันมีสองฝั่ง ทำคนเดียวก็บ้าเท่านั้น น้องมันก็ดีจริงๆ อุตส่าห์สละคราบผู้จัดการ ขับรถจากชลบุรี กลับมาช่วยเป็นกรรมกรให้ที่สระบุรี

พอเห็นว่าผมต้องทำอะไรเท่านั้น มันหัวเราะก๊าก
“พี่กูบ้าไปแล้ว” มันว่า
“ชีวิตพี่ไม่คิดจะทำอะไรง่ายๆบ้างเลยเหรอ” ดูมันถาม
“กูน่ะอยากทำ แต่ไม่มีใครให้ทำ มีแต่งานอย่างนี้ให้ทำ ไม่ทำกูก็อดตายพอดี”

หลังจากอธิบายระบบ ผังการเชื่อมต่อ จุดต่างๆ ที่ต้องระวัง จุดต่างๆ ที่ต้องตรวจสอบ
ก็เริ่มทำการตรวจเช็คการทำงานของอุปกรณ์ทุกชิ้น ก่อนจะพามันไปอยู่ในระบบ
“พี่รู้ได้ไงว่าต้องใช้อุปกรณ์พวกนี้” มันถามขึ้นมาขณะที่เช็คอุปกรณ์
“กูเก่งไง” มันเลยเลิกถามต่อ


ติดตั้งในฝั่งสำนักงาน


ใส่ซะให้ครบ ซื้อมาแล้ว แพงด้วย

แล้วก็ถึงเวลาติดตั้ง เริ่มจากติดตั้งที่อาคารสำนักงาน ช่วยกันขนอุปกรณ์มาถึงเสา
“พี่จะขึ้นเองเหรอ” ดูมันถาม
“มึงว่ากูขึ้นไหวไหมล่ะ”
“ขึ้นไหว แต่ติดไม่ทันเสร็จ เป็นลมตกมาแน่ๆ”
“แล้วมึงจะถามทำครกเหรอ ปีนขึ้นไป” ผมเริ่มสั่งงาน
แล้วผู้จัดการฝ่ายการตลาด บริษัทอะไหล่รถยนต์ยี่ห้อดัง ก็เปลี่ยนสภาพเป็นกรรมกร ปีนเสาวิทยุขึ้นไปติดตั้งอุปกรณ์ตามที่ผมสั่ง นี่ถ้าเจ้านายญี่ปุ่นรู้ว่ามันลางานมาทำอะไร คงเป็นลมตาย

ไม่นานมันก็ติดตั้งเสร็จ ทั้งเสา ทั้งอุปกรณ์ ลงมาถึงพื้น เหงื่อท่วมเพราะร้อนจัด ทั้งอากาศทั้งแดด
“แล้วพี่จะทำอะไรน่ะ” มันถามเมื่อเห็นผมตั้งท่าปีนเสา
“กูก็ขึ้นไปเช็คอีกทีสิวะ พวกมึงแต่ละตัวทำงานโคตรน่าไว้ใจเลย”
ผมหมายถึงบรรดาเพื่อนๆมัน ลูกน้องเก่าผม ตอนก่อนจะแยกย้ายไปเจริญก้าวหน้ากว่าอยู่กับผม
“พี่จะตก ไปตกเสาหน้านะ เดี๋ยวงานไม่เสร็จ” ดูมันอวยพร


คราวนี้ติดตั้งฝั่งตาชั่งบ้าง


ทำท่าเหมือนเสร็จเลย แต่ไม่รู้ใครเสร็จใคร

หลังจากตรวจเช็คความเรียบร้อยเสร็จ ก็ช่วยกันหอบข้าวของอุปกรณ์ใส่รถ ขับเข้าไปติดตั้งฝั่งตาชั่งในโรงงาน กว่าจะติดตั้งอุปกรณ์ เดินสายต่างๆ ต่อเชื่อมกับระบบเสร็จ ก็หมดวัน พรุ่งนี้ค่อยว่ากันต่อ

วันรุ่งขึ้น พอไปถึงโรงงานผมก็ปีนขึ้นไปตรวจเช็คความเรียบร้อยอีกครั้ง จากนั้นก็แยกย้ายกันไปคนละฝั่ง มือถือคนละเครื่องเพื่อติดต่อกัน
“เปิดระบบ” ผมสั่งผ่านโทรศัพท์ ตาจ้องอยู่ที่มอนิเตอร์ดูระดับสัญญาณ
“กูบอกให้เปิดระบบ ไม่ได้ยินเหรอวะ” ผมย้ำผ่านโทรศัพท์อีกครั้ง หลังจากทุกอย่างยังเงียบมาพักใหญ่
“เปิดตั้งแต่สั่งครั้งแรกแล้วพี่” เสียงตอบกลับมาจากโทรศัพท์
“ทางนี้ก็จับสัญญาณไม่ได้เลยพี่” เสียงมันผิดหวังจนจับได้
ผมรู้อยู่แล้วว่างานนี้ไม่ง่าย ไม่อย่างนั้นเจ้าของคงหาคนทำได้นานแล้ว แต่ก็ยังหวังว่ามันจะฟลุ๊ค ครั้งเดียวได้เลย
“มึงรอก่อน เดี๋ยวกูเข้าไป” ผมบอกมันก่อนจะขับรถเข้าไปที่ตาชั่ง

หลังจากที่ตรวจเช็คซ้ำทุกอย่างอีกครั้ง ก็ยังจับสัญญาณไม่ได้เหมือนเดิม
“ไม่ได้แล้วล่ะพี่ ไกลขนาดนี้มันจะถึงได้ยังไง” เริ่มปากหมาแล้วไง ไอ้น้องคนนี้
ผมมองหน้ามัน แล้วยิ้มน้อยๆ มันทำหน้าเหนื่อยขึ้นมาทันที แล้วบ่นพึมพัม
“เอาอีกแล้วพี่กู เล่นวิชามารอีกแล้ว”

หลังจากที่ผมปรับและทำอะไรกับอุปกรณ์อยู่เกือบชั่วโมง (อันนี้ความลับ ห้ามเปิดเผย) ผมก็ให้มันเอาอุปกรณ์ขึ้นไปติดอีกครั้ง พร้อมปรับหน้าเสาตามที่ผมบอก
“เปิดระบบ” ผมบอกมันอีกครั้ง
“เฮ้! ได้แล้วโว้ย” หูผมแทบแตก เพราะมันเสือกแหกปากอยู่ข้างๆ
“แล้วมึงจะแหกปากทำไม หูกูแทบแตก”
“เรื่องโกงเครื่องนี่ พี่กูขี้โกงระดับชาติจริงๆ” อ้าว ไอ้เวรชมหรือด่าวะนี่


1 กิโลเมตร Link ได้ขนาดนี้ต้องไปแก้บนแล้ว


ทดสอบการรับ-ส่ง packet ต้องท่านี้เท่านั้น


สียังไม่แห้งเลยเจ๊ เพิ่งเสร็จนะ เอาเลยหรือนี่

หลังจากจับ carrier เชื่อม link ได้ ก็ทำการตรวจสอบการรับ-ส่ง packet ดู response time ของ server แ้ล้วก็เริ่มทดสอบการใช้งานโปรแกรม ดูแล้วมันก็ทำงานปกติ”พี่อย่าลืมส่งรูปที่ถ่ายให้ผมด้วยนะ” น้องชายสุดที่รักสั่งผมก่อนกลับ
“จะเอาไปทำอะไรวะ”
“เอาไปเป็นที่ระลึกว่าทำอะไรที่มนุษย์เขาไม่ทำกัน” แล้วมันก็ขับรถกลับไป
………………………………………………………………….

ผมขับรถกลับมาถึงบ้าน เหนื่อยใจแทบขาด งานแบบนี้ มันทรมานคนแก่จริงๆ
หมดแรง กำลังจะเอนตัวลงนอนพัก โทรศัพท์มือถือก็ดังขึ้น น้องมันลืมอะไรรึเปล่าวะ
“คราวหน้าถ้าพี่รับงานพิเรนทร์แบบนี้อีก ตามคนอื่นบ้างนะพี่ ไม่อยากหัวใจวายว่ะ”
อย่าว่าแต่เอ็งเลย ข้าเองก็ลุ้นแทบเป็นตะคริว หัวใจจะวายเหมือนกันแหละ

6 comments

  1. หนึ่งกิโลเมตร ในที่โล่งเท่านั้นหรือเปล่าครับ?

    ถ้าอยากซื้อ solution นี้ คิดราคาเท่าไหร่ครับ? (เอาแบบค่าอุปกรณ์ ค่าแรงติดตั้ง พร้อมค่าฝีมือปรับแต่ง hardware เรียบร้อย)😉

  2. หนึงกิโลในที่โล่งครับ แต่ใช้กำลังส่งไม่เกิน 0.5 watts จะได้ไม่ต้องขออนุญาติกรมไปรษณีย์ ถ้าในเมืองแนะนำให้ใช้กำลังส่งสูงกว่านี้ แต่คงต้องขออนุญาติตั้งเสา (อีกพันนึง) สิ่งกีดขวางมากๆ ยิ่งพวกที่เป็นโครงเหล็ก ยิ่งดูดซับสัญญาณไปเยอะ หนีไปใช้ VPN จะดีกว่ามั้งครับ แต่ถ้าจะใช้ 800 เมตรนี่ผมว่าได้แน่ๆ (ถ้าใครไม่ตั้งกำแพงเหล็กขวางไว้นะ) อ้อ จุดอ่อนอีกอันคือใช้ file sharing ไม่ค่อยดี ต้องใช้กับโปรแกรมที่เป็น client-server จะไม่มีปัญหา

    แนะนำยังกะเป็นผู้เชี่ยวชาญระบบไร้สาย รีโมททีวีเสีย ยังใช้ด้ามไม้กวาด กดอยู่เลย

    ค่าอุปกรณ์ที่โรงโม่ซื้อมา รวม vat แล้วเกือบๆ 90,000 อันนี้เขาไปซื้อเอง ถูกแพงยังไงไม่แน่ใจ แต่ราคาน่าจะใกล้เคียงนี้ ส่วนเรื่องติดตั้งอย่างคุณหน่อยน่าจะทำเองได้นะ

    มายั่วเรื่องขาย solution ยิ่งตกงานอยู่ ได้ยินแล้วหูกระดิกเลยล่ะ

  3. หยึมกึ๋ยอ่ะลุง วันนี้อ่านๆ แล้ว technical เยอะนะเนี่ย.. นึกภาพตามไม่ค่อยออก

    ๕๕๕ แต่น่าจะตั้งชื่อเรื่องวันนี้ว่า บูมเมอแรงนะคะ :)))

    “กูเก่งไง” … ขำเลย ตอนอ่านอันนี้.. จริงๆ ตอบได้ถูกต้องแล้วเจ้าค่ะ คุณลุง tomwork ๕๕๕๕ เก่งไง เอ็งจะถามทำไมวะ.. เนอะๆ.. ไม่เก่งจะคิดได้อย่างนี้เหรอ(วะ)

    .. และขำต่อๆ มาทั้งคำอวยพร ทั้งทำครก ๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕ เป็นไปได้..

    โอ้ววว มีการโกงเครื่องด้วย.. หลอกอิเล็กทรอนิกส์นิลุง? นี่ล่ะ เขาว่า มนุษย์ฉลาดกว่าคอมพิวเตอร์ ๕๕๕๕ (เชื่อแล้ว ว่าเก่ง)

    .. ๕๕ สุดท้ายก็โกง.. เอ้ย ทำงานสำเร็จ.. เย้ๆ

  4. ผมกำลังหาโปรเจคทำอยู่น่ะครับ (หาตังค์) และสารภาพตามตรงว่า ที่อ่านมา ผมไม่รู้เรื่องเลยฮะ (แฮะๆ)

    จริงๆ ถ้าสนใจขาย solution น่าจะได้นะครับ ผมพอจะหาทีมทำตลาดให้ได้ครับ🙂

  5. สารภาพว่าอ่านแล้วไม่รู้เรื่องสักนิด แต่ชอบ ได้อารมณ์มั่กๆ ชอบเวลาทำงานแล้วต้องแก้ปัญหายากๆแบบนี้ เก่งจังเลยพี่

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s