ตาแก่ชมสวนที่มวกเหล็ก

เมื่อวานผมนัดกับน้องคนหนึ่งที่โทรมาให้ช่วยไปดูสวน คำถามแรกที่ผมถามคือ
“ทำจริงหรือทำเล่นๆ”
เพราะถ้าทำเล่นๆ ไม่รู้จะไปทำไมให้เสียเวลา หาใครมาแนะนำมั่วๆก็ได้ เพราะยังไงก็เจ๊งอยู่แล้ว
แล้วมันก็ตอบผมตามสูตรที่บรรดาคนที่ตามไปดูสวนใช้กัน
“ทำจริงๆสิพี่ อยากทำเอาไว้ อีกหน่อยอายุมากแล้วจะไปอยู่ที่นั่น”
เห็นพูดอย่างนี้กี่ราย เหลวเป็นขี้ท้องเสียทุกราย แต่ก็เอาเถอะ ไหนๆเดือนนี้ก็แทบไม่มีรายได้แล้ว พอได้เงินมาเติมน้ำมันรถบ้างก็ยังดี

หลังจากนัดหมายกันเรียบร้อยว่าจะเอารถของน้องไป ผมเลยตัดสินใจขับรถไปจอดกรุงเทพฯ ความจริงจากที่ผมอยู่ ไปมวกเหล็กใกล้กว่าเยอะ แต่มันจะดูอลังการไป แค่ไปดูสวนเอารถไปถึงสองคัน ที่สำคัญ ผมอยากคุยเก็บข้อมูลในระหว่างเดินทางด้วย

ผมเอารถไปจอดที่ห้างใหญ่แถวรังสิตตั้งแต่สิบโมงเช้า รอคอยว่าที่เกษตรกรไทยสองผัวเมียอยู่เกือบชั่วโมง ISUZU VEGA สีทองถึงได้มารับ
“พี่น่ะรอเอ็งได้นะ แต่ต้นไม้มันรอไม่ได้นะ จำไว้” ขึ้นรถก็เริ่มปากหมาเลย จะโดนถีบลงแถวหินกองไหมเนี่ย
ระหว่างเดินทาง ผมก็คุยเก็บข้อมูลไป ตั้งแต่พื้นฐานของเจ้าของ ไปจนเป้าหมายที่ต้องการ
ไปถึงกลางดง ผมก็สรุปกับตัวเองได้ว่า มันดูละครทีวีมากไป
ไอ้ประเภทพระเอกนางเอกหน้าใส มีความสุข เดินชมสวน มันมีแต่ในละครแค่นั้น
เป็นเกษตรกรจริงๆ ถึงไม่ได้ทำงานหนักแบบคนงาน มันก็ไม่ใช่แบบในละคร
ทั้งแดด ทั้งฝน ทั้งขี้ดินขี้โคลน ทั้งปัญหาสารพัด ดินฟ้าอากาศ โรคแมลง เครื่องมือ เครื่องจักร คนงาน ชาวบ้านข้างที่ ไปจนถึงตลาด ตัวจริงหน้าดำ หัวฟู กันทั้งนั้น เอาที่ไหนมาหล่อมาสวยอยู่ไหว

รถเลี้ยวเข้าทางน้ำตกเจ็ดสาวน้อย วิ่งเลยไปอีกสิบกว่ากิโล แล้วเลี้ยว ทางเริ่มขึ้นเขา
กูว่าแล้ว เศรษฐีทำสวน เอาวิวสวย ไม่เอาปัจจัยการผลิต แค่เรื่องน้ำอย่างเดียวผมก็เริ่มปวดหัวแล้ว
เพราะพื้นที่แถบนี้เป็นเขตเขาหินปูน มีลูกรังผสม ถ้าเป็นที่เปิดใหม่ ยังพอมีดินเหนียวบ้าง แต่ถ้าเป็นสวนเก่า ดินออกทรายแน่นอน กูต้องทำอ่างเก็บน้ำในดินทรายบนเขาอีกแล้วหรือนี่

หน้าสวนถนนลาดยางอย่างดี มีเสาไฟฟ้าจ่อรอ

ในที่สุดก็เห็นสวน เป็นสวนมะม่วงเก่า อยู่ติดถนนลาดยาง มีไฟฟ้าไปถึง เบาแรงไปหน่อยแล้ว
พื้นที่ประมาณ 100 ไร่ ปลูกมะม่วงทั้งหมด อายุ 8-10 ปี แต่ไม่แน่ใจว่ามะม่วงปลูกหรือมะม่วงป่า ดูสภาพเหมือนมันขึ้นเอง เจ้าของไม่ได้ปลูกเสียมากกว่า


ถ้ามะม่วง 10 ปี หญ้าก็คง 5-6 ปีแล้วมั้ง


ดูยังไงก็ป่า มันดันบอกว่าสวน

บ้านเจ้าของหรือบ้านเจ้าที่ไม่รู้ ปลูกไว้แต่ไม่อยู่

 


บ้านคนงาน ครั้งสุดท้ายที่มีคนอยู่คงประมาณก่อนเสียกรุงครั้งที่สอง

 


น่าจะเป็นโรงอเนกประสงค์ หรือโรงจอดรถหว่า

 


แหล่งน้ำแหล่งเดียวที่มี แต่ก็ยังดียังเห็นอนาคตบ้าง

หลังจากที่ผมเดินดูสภาพพื้นที่ สำรวจพืชธรรมชาติ ขุดดูโปรไฟล์ดิน และทดสอบดินในภาคสนาม รวมถึงตระเวณพื้นที่ และชาวบ้านในรัศมี 1 กม. แวะคุยกับชาวบ้านแถวนั้น เพื่อตรวจสอบ resource และ factor ต่างๆ ปาเข้าไปเกือบสี่โมงเย็น ผมเพิ่งสังเกตเห็นหน้าสองผัวเมียหน้าตาไม่ค่อยดี

“เอ็งเป็นไรกัน” สงสัยก็ถาม
“หิวข้าวน่ะพี่ ยังไม่ได้กินอะไรเลย กินกาแฟกันมาคนละแก้วเอง”
เออจริง ผมก็ลืมไป ไล่ให้มันรีบเข้ามาเพราะกลัวบ่ายฝนจะตก แล้วนี่ก็ทำท่าจะตกแล้วด้วย มัวแต่ทำงานลืมไปว่า น้องมันไม่ใช่วัวใช่ควายอย่างเรา ที่เอาไว้กินเย็นเลยก็ได้
“พี่เสร็จแล้วล่ะ ไปหาข้าวกินกัน ตรงทางเข้าเห็นมีร้านก๋วยเตี๋ยวอยู่ ไม่รู้ป่านนี้ยังขายอยู่รึเปล่า”
“ไปกินปากช่องเหอะพี่ ไปอีกนิดเดียว ร้านสวยอาหารอร่อยนะ”

ผมขึ้นรถไปกินข้าว เจอม๊อบไม่เอาห้างปิดถนนตรงปากช่อง แต่ในหัวไม่ได้คิดเรื่องนั้นเลย คิดอยู่อย่างเดียว
“ขนาดก๋วยเตี๋ยวหน้าสวน มันยังกินกันไม่ได้ แล้วมันจะมาอยู่สวน กูเสียเวลาเปล่าละมั้ง”

7 comments

  1. เขาเกรงใจพี่หรือเปล่าครับ อาจจะอยากให้ได้กินของดีๆ เพราะรบกวนเวลาและความสามารถของพี่ไง

    (เรียกพี่แล้วนะ อย่ามีงอนนะครับ)😀

  2. เอ หรือจะจริงอย่างคุณหน่อยว่า ตาแก่บ้านนอกอย่างผมไม่ค่อยมีใครเกรงใจมานานเลยลืมคิดไป

    งั้นก้ต้องขอโทษและขอบคุณเจ้าน้องสองคนด้วยแล้วกัน ที่อุตส่าห์ปราณีคนแก่ แก่แล้วชักเลอะเลือนแล้วผม

  3. 555 คุณ soilmatter อย่าไปจริงจังขนาดนั้น คุณหน่อยแกแหย่ผมเล่นน่ะ ผมน่ะไม่ถือหรอก เพราะมีคนเรียกลุงสักค่อนอินเตอร์เน็ตแล้วมั้ง เรียกอะไรไม่ว่าหรอกครับ อย่าเรียก ไอ้แก่ ก็แล้วกัน อันนี้สงวนไว้ให้ อีแก่ มันเรียกคนเดียว อิอิ

  4. คุณลุง กาแฟเกือบกระเฉาะ.. ตอนที่อ่าน “เห็นพูดอย่างนี้กี่ราย เหลวเป็นขี้ท้องเสียทุกราย” เห็นภาพอย่างรุนแรง ๕๕๕๕๕๕๕๕๕

    เอ่อ.. เดี๋ยวนะลุง.. ตกลงว่า ลุงทอม เก่ง คอม หรือว่า เก่งเรื่องปลูกๆ ไร่ๆ หรือคะ?.. ไหนจะเป็นที่ปรึกษาปัญหาชีวิตอีก.. เปิดบริษัท consult ดีกว่าไหมลุง

    :p

    เออ.. ใช่ๆ ทำไม หิวขนาดนั้น ต้องไปกินร้านสวยๆ ด้วยหว่า.. จะกินหรือว่าจะมองร้าน ๕๕๕ เห็นด้วยค่ะ ว่าไม่รอดแหงมเลย..

    ..

    ปล. ตอนแรกเห็นคำว่า “มวกเหล็ก” นึกว่าจะมีรูปน้ำตก.. อิอิ .. ปรากฎว่า ป่า เสียแทน

  5. ๕๕๕ เพิ่งเห็นคนข้างบนเรียกลุงน่ะ

    คุณหน่อย เรียก “พี่”
    คุณ soilmatter เรียก “อา”
    มุกเรียก “ลุง”

    เดี๋ยวรอคนต่อมา เรียก “ตา” นะลุงนะ :p

  6. เรื่องทำบริษัท consult นี่น่าสนับสนุนนะครับ ผมเองมีความเชื่อส่วนตัวว่า หากคนไทยสามารถใช้เทคโนโลยีได้อย่างถูกต้อง และคุ้มค่า เราจะสามารถช่วยพัฒนาประเทศได้เร็วขึ้นครับ🙂

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s