คาถาแก้เครียด

ผมมัวแต่ปั่นโปรแกรมจะรีบให้เสร็จทันสิ้นเดือน จะได้พอได้เงินมายาไส้ และใช้หนี้กับเขาบ้าง เพราะเดือนนี้ทั้งเดือนมีรายได้ยังไม่ถึงสองพันบาท เลยไม่ทันได้ดูว่ามีรถวิ่งมาจอดหน้าบ้าน

“หวัดดีพี่” น้องจากที่ทำงานเก่า โผล่หน้ามาทักทาย

คงเป็นเพราะผมทำงานมาหลายที่ เลยทำให้มีลูกน้องในที่ต่างๆ รวมกันแล้วไม่ใช่น้อย แล้วไอ้พวกนี้ จนผมออกมาแล้ว มันก็ยังติดต่อผมเป็นระยะทั้งนั้น ส่วนใหญ่ก็มักจะขนปัญหามาด้วยเสมอ

“สบายดีนี่พี่” (ใครบอกมึงว่ากูป่วยเหรอ)
“พอดีมาตีกอล์ฟกับลูกค้าทางนี้ เลยแวะมา” (มึงแวะได้ไกลมากเลยนะ สนามกอล์ฟใกล้สุดจากที่กูอยู่น่ะร้อยกว่าโลเชียวนะ)
“พี่ทำไรอยู่รึเปล่า” (กูนั่งขี้อยู่มั้ง เห็นๆอยู่ มึงจะถามเอาถ้วยรางวัลรึไง)
“มึงว่ามาเลยดีกว่า จะเอาอะไร” คำตอบแรกของผม ก็ปล่อยขวาตรงไปเลย
“แวะมาคุยน่ะพี่ พักนี้งานมันเครียดจัง เลยแวะมาคุยกับพี่ดีกว่า ผมไม่เคยเห็นพี่เครียดเลย”
(นี่มึงเอาตา หรือเอาตีนดูวะ กูน่ะหงอกจะหมดหัวแล้ว แล้วไอ้ความดัน ไขมันในเลือด โรคหัวใจ ที่มันรุมกูอยู่น่ะ มันแสดงว่ากูไม่เครียดเลยเนอะ)
“สบายดีนะพี่ อยู่นอกเมืองแบบนี้ ผมอยากมาอยู่แบบนี้มั่งจัง”
“มึงก็ตกงานแบบกูดิ”
“ไม่ไหวมั้งพี่ ขนาดทำแทบตาย ยังแทบไม่พอผ่อนบ้าน ผ่อนรถ ผ่อนบัตรเลย”
“ตกลง มึงมาหากูทำไมเนี่ย”
“ก็บอกแล้ว ตีกอล์ฟกับลูกค้าเสร็จ เลยแวะมาหาพี่แก้เครียดน่ะ”
เออดีจริงๆ เอาความเครียดมาทิ้งไว้ให้ผม
“แต่มึงทำกูเครียดเพราะกูจะทำงานไม่ทัน” คำว่าเกรงใจไม่มีในหน่วยความจำของผมอยู่แล้ว
“พี่ก็ทำไปดิ ทำไปคุยกันไปก็ได้” (นี่มึงเห็นกูนั่งผ่าฟืนรึไง กูเขียนโปรแกรมอยู่นะโว้ย)
“งั้นมึงก็คุยไปแล้วกัน กูจะทำงาน”
แล้วผมก็กลับมาสนใจหน้าจอ ปล่อยให้มันพร่ำพรรณนาถึงเรื่องที่ทำงาน เรื่องลูกค้า เรื่องเจ้านาย ของมันไปคนเดียว ท่าทางมันจะเครียดเอาจริงๆ จนผมรู้สึกกลัวมันจะมาฆ่าตัวตายที่นี่มากกว่ามาเยี่ยม เลยต้องละจากงาน หันมาคุยกับมันเป็นเรื่องเป็นราว

“กูถามมึงจริงๆ มึงคิดว่า ที่มึงเจอน่ะมันหนักที่สุดในโลกแล้วงั้นเหรอ” ผมเริ่มถามมันกลับบ้าง มันได้แต่ส่ายหน้า
“มึงว่าลูกค้ามีแต่ปัญหา แล้วกับไม่มีลูกค้าให้แก้ปัญหาเลย มันดีกว่าไหม” มันยังคงส่ายหน้า
“มีงว่าที่ทำงานมีแต่แบ่งพรรคแบ่งพวก ปัดแข้งปัดขากันเอง แล้วถ้าไม่มีใครเลย ให้มึงทำทั้งหมดคนเดียว มันดีกว่าไหม” มันยังคงส่ายหน้าอีก
“มีงว่าเจ้านายไม่ยอมเข้าใจปัญหา เอาแต่สั่งจะให้ได้ดังใจ แล้วถ้าเจ้านายมึงเขาเลิกสั่งงานมึงไปเลย มันดีกว่าไหม” มันก็ยังส่ายหน้าเหมือนเดิม
“มึงว่างานมึงมีแต่ปัญหา แล้วกับตกงานอย่างกูนี่ มันดีกว่าไหม” คราวนี้มันส่ายหน้าจนหัวแทบหลุด

“มึงรู้ไหมที่คนเราเป็นทุกข์ กลุ้มใจ เพราะคนเราไปคาดหวัง พอไม่ได้ดังหวัง มันก็ทุกข์ มันก็กลุ้มใจ ถ้าใช้ชีวิตอยู่ด้วยความรับผิดชอบ ทำทุกอย่างเต็มความสามารถ โดยไม่คาดหวังว่าจะได้สิ่งนั้นสิ่งนี้ตอบแทน มันก็ไม่มีวันเป็นทุกข์หรอก” ผมร่ายยาวจนเล่นเอาเกือบหอบ

“มึงแก้ปัญหาให้ลูกค้า แล้วมึงหวังว่า ลูกค้าต้องขอบคุณมึง แต่พอลูกค้าไม่ทำ มึงก็รู้สึกผิดหวัง เสียใจ เพื่อนร่วมงาน มึงก็ไปคาดหวังว่า เขาต้องรักมึง แต่พอเอาเข้าจริง เขาไม่ได้รักมึง มึงก็ผิดหวัง เป็นทุกข์ เจ้านายมึง มึงก็ไปคาดหวังว่า จะต้องเข้าใจมึง แต่พอเขาไม่เข้าใจ มึงก็เป็นทุกข์”
ผมหยุดพักแอบหอบเล็กน้อย แล้วคุยกับมันต่อ
“ถ้ามึงตัดความคาดหวังในผลประโยชน์ของตัวมีงออกไปได้ มึงจะมีความสุขกว่านี้”

มันนั่งเงียบ ผมก็เงียบ มันคงกำลังคิด แต่ผมน่ะเหนื่อย

“ผมจะพยายามทำดูนะพี่ แต่อย่างน้อยคุยกับพี่ ผมก็สบายใจขึ้นเยอะเลย”
มีงน่ะสบายใจ แต่กูน่ะกลุ้มใจ ไอ้เรื่องงานที่คิดเอาไว้ก่อนมึงมาน่ะ ลืมหมดแล้ว
…………………………………………………………………………

หลังจากเสียเวลาคุยเรื่องขี้หมูราขี้หมาแห้งกับมันไปสองชั่วโมง มันก็ทำท่าจะกลับ ไปเสียทีเถอะ กูจะทำงาน
“แล้วพี่ไม่ให้คาถาแก้เครียดผมเหรอ ไอ้ป้อมมันว่าพี่มี” ไอ้เวร เห็นกูเป็นยี่ปั๊วจตุคามหรือไง ถึงได้ต้องมีคาถาบูชา
“กูให้มึงก็ได้ เอาไว้ท่องแล้วทำให้ได้ รับรองหายเครียด มึงจำเอาไว้นะ ไม่ยอมป่วย รวยเข้าไว้ ไม่ต้องคิด มึงทำได้รับรองไม่เครียด”

แล้วมันก็ก็สบายอกสบายใจ ขับรถกลับกรุงเทพฯไป แต่ผมสิ กลับแย่แทนมัน แล้วงานจะเสร็จทันไหม แล้วจะได้เงินเมื่อไรวะ โอ๊ย…เครียดๆๆ

Advertisements

5 comments

  1. ๕๕๕๕๕ เจ๋งสุด คือ ความคิดในวงเล็บนะ คุณ(ลุง) :p อ่านแล้ว ไม่ขำไม่ได้แล้ว..

    คุณลุง.. อ่านตรงท่อนกลางๆ มุกรู้สึกเหมือนตัวเอง เป็น “มึง” คนนั้น ที่คุณลุงคุยด้วยละ

    “กูถามมึงจริงๆ ..

    .. มึงจะมีความสุขกว่านี้”

    บอกแล้ว เรียก คุณลุง น่ะเหมาะ.. ประสบการณ์มาก แม้แต่ลูกน้องเก่าๆ ยังมานั่งฟังคุณลุงบ่นเลย (บ่นแบบหอบๆ)

    หายเหนื่อยหรือยังคะ? ฮี่ฮี่

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s