พยานพิสดาร

วันนี้ผมได้รับโทรศัพท์เบอร์ที่ไม่คุ้นเอาเลย อุตส่าห์ดีใจ นึกว่าจะมีงานมาต่อลมหายใจ แต่พอปลายสายอีกด้านบอกว่าเป็นใคร ผมถึงนึกได้ถึงวีรกรรมที่ทำมาเมื่อเดือนกว่าที่ผ่านมา

มันก็เริ่มจากปัญหาระหว่างน้องๆ สองคน คนหนึ่งผมรู้จักสนิทสนมดี อีกคนไม่เคยเห็นหน้า ได้ยินแต่เสียง และคุยกันผ่าน msn เท่านั้น ที่รู้จักเพราะต้องทำงานด้วยกันชิ้นหนึ่งเมื่อสองสามปีก่อน
แล้ววันหนึ่งไอ้งานเจ้ากรรมชิ้นนั้นก็กลับมาสร้างปัญหา เมื่อทั้งคู่เกิดฟ้องร้องกันขึ้น
ตัวผมเองนั้น งานจบก็คือจบ ไม่ได้ไปสนใจอะไร จนเจ้าน้องที่ไม่เคยเห็นหน้าโทรมาหา ขอให้ไปเป็นพยานให้ในชั้นศาล

อยู่มาจนอายุปูนนี้ ไปมาทุกที่ ลุยมาทุกอย่าง
แต่แค่บันไดศาลยังไม่เคยเหยียบมาเลยสักครั้ง นี่เล่นจะเอาไปเป็นพยาน
ยังไม่ได้ตอบตกลงหรือปฏิเสธ อีกวันเจ้าน้องอีกคนก็โทรมาหา
“พี่ ไปเป็นพยานให้ผมหน่อย”

เอาล่ะสิครับ ตาแก่บ้านนอกอย่างผมกลายเป็น บุรุษผู้ทรงคุณค่า ขึ้นมาทันตาเห็น ต่างคนก็ต่างพยายามจะเอาผมไปเป็นพยานของฝ่ายตัว ในตำแหน่ง ผู้เชี่ยวชาญด้านคอมพิวเตอร์และระบบเครือข่าย ฟังดูแล้วให้คันยิกๆ เหมือนขี้กลากจะขึ้นยังไงบอกไม่ถูก

นี่กูเก่งขนาดนั้นเลยเหรอวะนี่

ผมบอกทั้งคู่เมื่อได้คุยอีกครั้งว่า ไม่ว่าพี่จะไปเป็นพยานให้ใคร มันก็เหมือนกันแหละ
ดูท่าจะงงๆ ด้วยกันทั้งคู่ แต่ก็ไม่ละความพยายาม
ในที่สุด ผมตกลงใจ ไปเป็นพยานให้น้องคนที่ผมสนิทสนมคุ้นเคยกันมาเป็นอย่างดี

หลังจากนัดแนะวันเวลาที่ต้องไปคุยกับทนาย ผมได้เวียนเข้าออกกรุงเทพฯ หลายครั้ง
อยากให้คุยก็ไปให้ อยากให้เป็นพยานก็เป็นให้ แต่มีเงื่อนไข
ข้อแรก ผมจะเบิกความเฉพาะเรื่องทางเทคนิคเท่านั้น ไม่มีความเห็นใดๆทั้งสิ้น
ข้อสอง ผมจะเบิกความเฉพาะเรื่องจริง ที่สามารถพิสูจน์ซ้ำได้เท่านั้น
และข้อสาม สำคัญที่สุด ถ้าไม่ตกลงข้อนี้ ไม่เอาเด็ดขาด คือ จะให้ไปไหนก็ไม่ว่า แต่ต้องพาไป ไม่อย่างนั้น หลงแน่นอน

แล้วในที่สุด ผมก็ต้องไปขุดเสื้อเชิ้ต เนคไทค์ รองเท้าหนัง ออกจากกรุมาใช้อีกครั้ง

วันขึ้นศาล ทนายถามผมก่อนศาลจะนั่งบัลลังก์
“ตื่นเต้นหรือเปล่า”
“ไม่”
“เคยขึ้นศาลบ่อยเหรอ”
“ไม่เคย ครั้งแรก”
“อ้าว แล้วทำไมไม่เห็นตื่นเต้นเลย”
“ก็ผมไม่ได้เป็นจำเลยนี่(หว่า) แล้วก็ไม่ใช่โจทก์ด้วย ไม่รู้จะไปตื่นเต้นแทนเขาทำไม”

หลังจากเบิกความอยู่ร่วมสองชั่วโมงครึ่ง พร้อมกับงงกับระบบอัดเสียงของศาลท่าน ก็จบเรื่องตรงที่เซ็นต์ชื่อในเอกสารบันทึกคำเบิกความ

ไอ้เจ้าน้องที่ผมไปเป็นพยานให้ มันขอบคุณแล้ว ขอบคุณอีก จนรู้สึกเหมือนผมไปกู้ชาติมา

ผมไม่ได้นึกถึงเรื่องนี้อีกเลย จนได้รับโทรศัพท์วันนี้
น้องอีกคนโทรมาหา ขอบคุณผม แถมอวยพรเสียยาวเหยียด
ตบท้ายด้วย SMS มาขอบคุณและอวยพรซ้ำเข้าให้
ที่สำคัญ น้องเขาไม่ได้เสแสร้งอะไร เพราะมันก็เลยจุดที่ผมจะไปเกี่ยวข้องด้วยแล้ว

เจอแบบนี้เข้าไป ผมถึงกับถามตัวเอง ไอ้เรานี่มันเป็นพยานพันธุ์ไหนวะนี่
โจทก์ก็ขอบคุณ จำเลยก็ขอบคุณ ขึ้นศาลครั้งแรก ก็เจอเรื่องพิสดารเข้าแล้ว
มันเกิดอะไรขึ้น ผมไปทำอะไรเข้า

ในที่สุดผมก็ตอบตัวเองได้ ผมไม่ได้ทำอะไร ผมแค่พูดความจริงโดยไม่มีอคติกับใครทั้งนั้น
ผมนึกถึงคำพูดที่อาจารย์ผมเคยสอนไว้

ความจริงมีแค่สิ่งเดียว หามันให้เจอ แล้วแสดงมันออกมา คนทั้งโลกก็ไม่มีใครปฏิเสธได้

8 comments

  1. “ความจริงมีแค่สิ่งเดียว หามันให้เจอ แล้วแสดงมันออกมา คนทั้งโลกก็ไม่มีใครปฏิเสธได้”

    ใช่แล้ว จะมีสิ่งไหนจริงเท่า ความจริง ไปได้อีกเล่า

    ^O^

  2. เอ่อ.. คุณลุงคะ ..
    (เรียกอย่างนี้ได้ไหมคะ รู้สึก เข้ากันดี รู้สึกหมือน.. บุคคลในวัยที่มากกว่า ประสบการณ์มากกว่า และคงสอนให้เห็นโลกที่กว้างขึ้นได้.. แต่ถ้าดูแก่ไป.. คราวหน้าจะเรียก คุณ tomwork เหมือนเดิม)

    อ่านเจอตรงนี้ “หลงแน่นอน” ขำเลย.. ไอ้เราก็ลุ้น ว่าข้อสามนี่อะไร.. อ่านไปจนประโยคสุดท้าย.. ๕๕ ให้มันได้อย่างนี้

    ถูกๆ ไม่ใช่ โจทก์ ไม่ใช่จำเลย จะตื่นเต้นทำไม (แต่เป็นมุก คงตื่นนะ.. แต่ไม่เต้น ๕๕)

    คุณลุงกู้ชาติมา แล้วมีใครสร้างอนุสาวรีย์ให้ไหมคะ :p

    ความจริงเป็นสิ่งไม่ตาย…..

    โย่วว..😉

  3. เรียกลุงไม่ว่า แต่เรียกตา โกรธกันตาย
    วันก่อนไอ้หนุ่มกรุงเทพฯมารถเสียแถวร้านขายถัง มันเดินมาถาม
    “ปู่ครับ แถวนี้มีอู่ไหม”
    มันเรียกซะดูเป็นผู้มีประสบการณ์อย่างบอกไม่ถูกเลย -*-

  4. เรียนพี่จิ พอดีแวะผ่านเข้ามา ก็ขอขอบพระคุณอย่างสูงอีกครั้งนะคะ ขณะนี้ศาลพิพากษายกฟ้องแล้วทุกกรณี งานนี้ใครกลั่นแกล้ง ใครโกหก คงได้เห็นกันอีกไม่นานค่ะ ขอให้พี่มีความสุขความเจริญค่ะ

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s