สงบสุขแน่นอน

หลายวันก่อน ผมโดนตำรวจเรียกที่ด่านตรวจ พร้อมแจ้งข้อหา “ดัดแปลงสภาพรถ”
ผมยืนมองไอ้ต้าปี 96 คู่บุญ ที่เก่าโดยไม่ต้องดัดแปลง สภาพเดิมทั้งคัน ยกเว้นสนิม กับรอยบุบ และรอยขูดขีดจากกิ่งไม้เวลาวิ่งเข้าสวน
จ่าแกคงเห็นผมยืนงง แกจึงชี้ไปที่คอกเหล็กบนกระบะหลังรถ
คอกเหล็กที่ทำจากแป๊ปน้ำ แม้สภาพไม่ใหม่แต่ก็ยังแข็งแรง มันครอบอยู่บนรถคันนี้มาเกือบเท่าอายุรถ ความสูงแค่หลังคารถ ผมใส่เอาไว้เพราะจะได้ไม่ต้องห่วงว่า ของที่บรรทุกจะหล่นร่วงไปใส่รถคันหลัง แต่ไม่ได้ต่อจนสูงอย่างชาวบ้านเพราะไม่มีสตางค์ และที่สำคัญไอ้ต้า มันคงไม่มีปัญญาวิ่งแน่ถ้าบรรทุกมากขนาดนั้น

ผมมองไปเห็นรถปิคอัพหลายคันจอดอยู่ ท่าทางจะโดนข้อหาเดียวกันกับผม
ผมได้แต่เดินไปที่โต๊ะแคชเชียร์ข้างทาง ไม่ได้คิดจะโต้เถียงอะไรกับตำรวจ เพราะรู้เต็มอกว่า ตำรวจไทยเก่งขนาดไหน ลองจะทำอะไรไม่มีไม่สำเร็จ เถียงไปก็เปล่าประโยชน์ ไปเห่าแข่งกับหมายังมีโอกาสชนะมากกว่า
“ลุงดัดแปลงสภาพรถไม่ได้ขออนุญาตนะ ลุงต้องไปแจ้งที่ขนส่ง ตรวจสภาพ เอาสมุดคู่มือรถไปด้วยนะ” หมวดรูปหล่อพยายามอธิบายให้ตาแก่บ้านนอกอย่างผมเข้าใจ
ผมพยายามนึก กูก็เพิ่งเอาไปต่อทะเบียนที่ขนส่งมาไม่กี่เดือน ไอ้คอกหลังรถมันก็มีมาตั้งหลายปี ต่อให้เจ้าหน้าที่ขนส่งไม่ทัก หมาแถวนั้นมันก็น่าจะเห่าทักสักตัว แต่นี่ก็ตรวจสภาพผ่านปกติ ต่อทะเบียนได้นี่หว่า

“ลุงต้องเอาใบเสร็จค่าทำโครงกระบะไปด้วยนะมีไหม” หมวดรูปหล่อถามผมต่อ
จะไปเอาที่ไหนล่ะพ่อคุณ ไอ้คนทำยังไปเผามากับมือเกือบสองปีแล้ว ไปตามมันยังไม่ได้ ไอ้ใบเสร็จจะไปหาที่ไหนกัน เลยได้แต่ส่ายหน้า
“ไม่มีไม่ได้นะ เอางี้ซื้อใบเสร็จที่นี่ก็ได้ สามร้อยบาท”

หลังจากรวบรวมเงินที่เหลือจากจ่ายหนี้ ธกส ในกระเป๋าให้คุณตำรวจไป ผมก็ถือใบเสร็จทั้งสองใบเดินกลับรถ ก่อนขึ้นรถอดมองรถปิคอัพอีกเป็นสิบคัน ที่จอดเรียงรายอยู่แแถวนั้นไม่ได้ มีแต่รถชาวบ้านที่ทำมาหากินอย่างผมทั้งนั้น

ตำรวจไทยขยันทำงานอย่างนี้ บ้านเมืองต้องสงบสุขแน่นอน

คืนนั้นร้อนอบอ้าว เกิดอยากดูทีวีกับเขาบ้าง เลยเปิดดูเสียหน่อย
ไปเจอรายการที่เสนอเรื่องราวของพ่อแม่เด็กที่ถูกลักตัวไป
ผมรู้สึกเจ็บปวดใจ แค่ลูกผมโดนหมากัด ผมยังวิ่งไปโรงพยาบาลเหมือนคนบ้า
แต่นี่ลูกหายไปทั้งคน มันจะเจ็บปวดขนาดไหน
ผมนั่งดูรายการจนจบ แต่ไม่เห็นบทสรุปว่า จะมีมาตรการอย่างไรแก้ไขและป้องกันเรื่องนี้ ไม่มีคำสัมภาษณ์หรือแม้แต่ความเห็นจากตำรวจ

ผมล้วงเอาใบเสร็จทั้งสองใบที่ได้มาเมื่อกลางวันออกจากกระเป๋าสตางค์ มองมันอย่างจดจำอีกครั้ง ก่อนจะเอาไปวางบนหิ้งพระ แล้วนั่งลงพนมมือเริ่มสวด

“สัพเพสัตตา…”

ตำรวจไทยขยันทำงานอย่างนี้ บ้านเมืองต้องสงบสุขแน่นอน

3 comments

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s