แด่ มึง, กู และเหี้ยห่าสารพัด

ในที่สุด ผมก็โดนอีกจนได้ แม้ไม่ได้เขียนว่าไว้ที่นี่ตรงๆ แต่ไปเขียนไว้อีก Blog ของผมว่า ชอบที่นี่จังสุภาพดี ผมไม่ว่าหรอก เป็นความชอบส่วนตัว ใครจะชอบที่ไหน ยังไงก็ตามสะดวก แต่ตั้งแต่ประมาณ 10 ปีที่แล้วที่ผมเริ่มเขียนอะไรลงบนเวบผม จนปัจจุบัน ผมก็ยังคงโดนต่อว่า โดนด่า โดนตำหนิ ติเตียน เรื่องการใช้คำ และวิธีการเขียนมาโดยตลอด

โดยความเป็นจริง เวบผมไม่มีอะไรเป็นทางการ ผมเคยแม้กระทั่งประกาศว่า ห้ามนำข้อความไปอ้างอิงในการใดทั้งสิ้น ที่สำคัญคนที่ติดตามอ่านมาตลอด เขารู้จักตัวตนบนเน็ตของผมเป็นอย่างดี มันก็เหมือนตัวตนบนโลกความจริงนั่นแหละครับ

หลายคนบอกว่าเป็นคนก้าวร้าว รุนแรง ชอบใช้กำลัง ปากหมา พูดจาไม่รู้จักกาละเทศะ เอาเถอะจะว่ายังไงก็ตาม ผมก็เป็นอย่างนี้ของผมมาครึ่งชีวิตแล้ว แต่ที่ผมไม่เข้าใจจนทุกวันนี้ก็คือ
คนสมัยนี้หรือคนสมัยไหนก็เถอะ ทำไมไม่ยอมรับความเป็นจริงกัน

เวลาคนบางคนพูดไม่เข้าหูผม ดูแล้วหน้าไม่ใช่พ่อแม่ ผมสวนหนักๆ กลับไป ยังมีคนตำหนิผมว่า ไม่มีมารยาท ทั้งๆที่ตัวเองก็อยากทำอย่างนี้เหมือนกัน แต่ไม่เคยกล้า

เวลาที่ผมเอะอะโวยวาย ไล่ด่าไอ้คนที่ชอบลัดคิว แทรกแถว หลายคนมองเหมือนผมมาจากบ้านป่าเมืองเถื่อน ทั้งๆที่ตัวเองก็อยากถีบไอ้หรืออีเวรนั่นออกไปเหมือนกัน

เวลาที่คนอื่นทำอะไรไม่เกรงใจผม ผมก็ไม่เคยเกรงใจมัน โดยไม่เคยสนหนังหน้ามันว่า มันเป็นใคร อายุเท่าไร ตำแหน่งอะไร รู้แต่ว่า มึงไม่เกรงใจกู กูต้องเกรงใจมึงด้วยเรอะ

ทำไมเวลาที่ผมบอกว่า ผู้หญิง เด็ก คนแก่ กูก็ตบทั้งนั้น ต้องมีคนบอกว่าผมไม่ใช่ลูกผู้ชาย ผมไม่สนหรอกว่าจะเป็นลูกอะไร แต่เป็น ผู้หญิง เด็ก คนแก่ แล้วทำความเดือดร้อนให้คนอื่นได้อย่างนั้นหรือ เป็นผู้หญิง เด็ก คนแก่ ทำเลวไม่ผิดอย่างนั้นหรือ ถ้าอย่างนั้น ผู้หญิง เด็ก คนแก่ ฆ่าคนตายก็ไม่ผิดกฎหมายอย่างนั้นน่ะสิ กับคนที่มาทำเลวๆกับผม ผมต้องไปสนใจสถานะของมันด้วยหรือ

การที่ผมไม่เคยยอมคน มันผิดตรงไหน
ผมไม่ชอบมีเรื่อง แต่ไม่เคยกลัวมีเรื่อง มันผิดตรงไหน
กล้าพูด กล้าทำ สิ่งที่หลายคนอยากทำ แต่ไม่เคยกล้าพูด ไม่เคยกล้าทำ มันผิดตรงไหน
เหตุผลของผมอยู่บนความผิดถูก ไม่ได้อยู่บนค่านิยมหรือกระแสของสังคม มันผิดตรงไหน
ผมไม่ทำในสิ่งที่ ใครๆเขาก็ทำกัน เพราะมันไม่มีเหตุผลที่ดีพอสำหรับผม มันผิดตรงไหน
ถ้าผมจะเขียน Blog โดยใช้ถ้อยคำที่โคตรเหง้าของผม และของใครๆอีกมากมายเคยใช้มา ถ้อยคำที่ยังคงใช้กันในทุกรุ่นมนุษย์ในปัจจุบัน แต่มีบางคนดัดจริตรับไม่ได้ ได้ยินหรือเห็นเข้าเป็นชักตาตั้ง ทั้งที่คนในวงศ์วานว่านเครือมันก็มีคนที่ใช้อยู่ ผมต้องเปลี่ยนอย่างนั้นหรือ

ผมคงไม่ถึงขนาดเขียนจดหมายถึงผู้ว่าฯโดยใช้คำเหล่านี้หรอกครับ ถ้าจะบอกว่า เด็กๆ รุ่นต่อไป มันจะหยาบคายตาม ผมก็เห็นเด็กรุ่นไหน มันก็ใช้ถ้อยคำเหล่านี้ทั้งนั้น สำหรับผม ไม่เคยห้ามลูกใช้ แต่ให้ใช้กับไอ้คนเลวๆในสังคม ในชีวิตของเขา แต่ถ้าเขาอยากจะใช้กับเพื่อนฝูง แล้วเพื่อนฝูงเขารับได้ก็เชิญตามสะดวก เพียงแต่ใช้ให้รู้จักกาละและเทศะ

บ้านเมืองเรานี่แปลกขึ้นทุกวัน ทำกันแต่ละอย่างเน้นเอาหน้าเอาตาเป็นหลัก ไม่ได้หวังผลอะไรสักนิด ผลเป็นไงกูไม่รู้ กูได้หน้าเป็นพอ ดูอย่างเรื่องเหล้า เถียงกันแทบตายเรื่องโฆษณา แทนที่จะเอาผิดคนกิน ไปนั่งจับผิดคนซื้อ เมาเหล้าขับรถ ตัดคะแนน บำเพ็ญประโยชน์ ถุย… มันคงกลัวหรอก
เมาเหล้าแล้วขับรถ มันก็เหมือนเดินถือปืนใส่ลูกกระสุนอยู่กลางตลาดนั่นแหละ ลองความผิดเท่ากันสิ ไอ้หน้าไหนจะกล้า

ไอ้ที่ควรทำ ไม่ทำ ไอ้ที่ควรผิด ไม่ผิด
มันถึงต้องมีคนปากหมาอย่างผมนี่ไง

และสุดท้ายก็ต้องขอแสดงเมตตาแด่ มึง,กู และเหี้ยห่าสารพัดใน blog นี้ ที่ต้องสู้ทนถูกก่นด่าและประณาม ต่อไป

Advertisements

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s