วันเหงา

1979586_594667467288505_738666050_n

อ้างว้าง…ฉันเดียวดายเหลือเกิน
ไม่มีใครเดินข้างเรา
ชีวิต…ฉันเหงา  เหลือเพียงแค่เงาข้างกาย
ไม่มีความหมาย หัวใจเดียวดายเกินทน

ก้าวไป…ไม่มีใครรู้จัก ไม่มีใครทักสักคน
ชีวิต…สับสน  หนทาง เวิ้งว้างน่ากลัว
เมฆหมอก…สลัว  มืดมัวเกินจะก้าวไป

แผ่นผืนฟ้าเป็นสีเทา เหงาและเปลี่ยว
ดั่งฉันยืนคนเดียวต้องหวั่นไหว
อยากจะมีใครสักคน  ชิดเคียงใกล้
คนที่หัวใจเหมือนฉัน

หากเธอไร้ซึ่งคนเข้าใจ  รู้สึกเดียวดายเช่นกัน
หยุดยืน…ข้างฉัน  ร่วมกันสร้างวันสดใส
จับมือ ก้าวไป หัวใจสองดวงเลิกเหงา

แผ่นผืนฟ้าเป็นสีทอง  สองใจมั่น
ความรู้สึกที่ผูกพันจากวันเหงา
จะมั่นคงนานแสนนาน ทิ้งวันเศร้า
สองเรามีกันและกัน

สหัสเดชะ  
พ.ศ.2533

โฆษณา

เขียนด้วยรัก

bc781fd3-dee5-4481-998c-cfdefdaa2654

เขียนด้วยรัก…รักมั่น…ให้กันไว้
ครั้งหนึ่งใน…วันวาน…เคยสานฝัน
เคยชิดใกล้…หัวใจ…เคยผูกพัน
มีเธอฉัน…เคียงกัน…ทุกเวลา

เคยเคียงคู่ดูแสงตะวันรอน
เคยเปียกปอนฝนฉ่ำพรำจากฟ้า
เคยเริงรื่นชื่นบานผ่านเวลา
เคยมองตาพาใจเข้าใจกัน

เคยรู้สึกสุขใจยามใกล้ชิด
เคยเฝ้าคิดไปแสนไกลในทางฝัน
เคยรับรู้สิ่งดีดีมีให้กัน
เคยผ่านวันผ่านเวลาผ่านนาที

จากกันไปแสนไกลไม่ได้ลา
สุดฝั่งฟ้าลับหายเพียงไหนนี่
แม้คำมั่นสัญญาไว้ในวจี
ไม่เคยมีให้จำสักคำเดียว

ไม่มีแม้ภาพถ่ายไว้ให้จำ
ไม่มีคำให้อาวรณ์ตอนเปล่าเปลี่ยว
ไม่มีของไว้เตือนจิตสักนิดเดียว
มีสิ่งเดียวเพียงตราในดวงใจ

แผ่นฟ้านั้นกั้นไว้จนไกลห่าง
แผ่นดินกว้างขวางกั้นเกินฝันได้
แผ่นทะเลโอบกันเพียงกั้นกาย
แผ่นผืนทรายทอดกันฉันและเธอ

มีเพียงดาววาววับระยับฟ้า
แทนดวงตาเฝ้ามองอยู่เสมอ
ถึงรู้ดีไม่มีวันพบเจอ
ได้เพียงเพ้อเป็นกลอนเรียงเขียนจากใจ

สหัสเดชะ
ค่ำคืนเดียวดาย
26 มิ.ย. 43

จดหมายถึงอาจารย์ 21/06/2561

20180615_152143

สวัสดีครับอาจารย์ ไม่ได้ติดต่ออาจารย์นานเลยครับ ทีแรกคิดว่าจะได้ไปกำแพงแสนอีก แต่พอดีทางโรงงานปุ๋ยเปลี่ยนไปใช้ระบบกำหนดแบบปริมาตร ไม่ได้ใช้น้ำหนักแบบที่ผมคิด เลยเปลี่ยนคนทำ ผมเลยไม่ได้มีโอกาสไปเลยครับ อ่านเพิ่มเติม

ชีวิตต่างสี

B93twIMCUAEQyOe

ต่างคนต่างจิตใจร้อยพัน
แต่ละสิ่งก็พลันผันไป
เส้นทางชีวิตลิขิตไว้
ต้องปล่อยไปตามชะตา

เกิดกำเนิดทั่วไปคล้ายกัน
ชะตาเปลี่ยนเวียนหันผันมา
ปล่อยตามชีวิตลิขิตฟ้า
เจ็บหนักหนาฟ้าประทาน

อยากกระชากฟ้าผ่าผืนดินดูใจ ฟ้าไฉนทรมาน
มีชีวิตดวงจิตชอกช้ำแหลกราญ ฟ้าใยช่างไม่ปราณี

เกียรติชื่อเสียงกีดกั้นชั้นชน
ลาภตำแหน่งเปรอปรนคนมี
ชีวิตชะงักเพราะศักดิ์ศรี
สิ่งเหล่านี้ล้วนลวงตา

สหัสเดชะ
2524

ใครผิด

waiting-down

ฉันก้าวเดินบนทางอันกว้างใหญ่
ด้วยดวงใจแสนสั่นหวั่นเหว่ว้า
กลัวผิดทางผิดที่ผิดเวลา
ฉันกลัวว่าจะผิดพลาดโดนบาดใจ

เคยหลงทิศผิดทางจึงยังหวาด
กลัวผิดพลาดไม่อาจชี้ผิดที่ไหน
ให้ผิดคนหม่นจิตจนผิดใจ
ผิดที่ใครไหนเล่า…เราผิดเอง

…สหัสเดชะ 2540

จดหมายถึงอาจารย์ 22-2-60

IMG_20170221_181044

สวัสดีครับอาจารย์ ผมขอส่งข่าวคราวต่อจากที่ได้เล่าไปครั้งที่แล้วครับ ตอนนี้ผมกลับมาอยู่ที่สวนได้เกือบ 7 วันแล้วครับ กลับมาก็พยายามเร่งให้เริ่มต้นงานในสวนได้เสียที ก็ออกไปติดต่อช่าง ติดต่อน้องๆ เก่าๆ ทางนี้ จะได้มีคนช่วย งานจะได้เร็วขึ้น สองสามวันแรกก็ดูดีครับ คุยกับคนโน้นคนนี้ ดูแบบ นัดหมายกัน เสร็จสรรพวันรุ่งขึ้น ผมก็เริ่มสั่งของ ทั้งเครื่องมือเครื่องใช้ต่างๆ วัสดุที่ต้องใช้ พวกเหล็ก และท่อต่างๆ

IMG_20170220_140436

หลังจากนั้นก็เป็นการตามช่างกันแล้วครับ ที่นัดกันไว้หายเงียบไปเลย วันก่อนโทรไปก็ไม่รับสาย เมื่อวานออกไปตามเลยได้ความว่า ช่างเมามาหลายวันแล้ว ตอนนั้นก็ยังเมาอยู่ เย็นวันนี้จะออกไปตามอีกที นี่ถ้าอายุน้อยกว่านี้สักสิบปี ผมออกไปซื้อที่ตัดเหล็กกับเครื่องเชื่อมมาทำเองแล้วครับ

IMG_20170220_153304

ช่วงที่รอช่าง เครื่องมือที่สั่งก็เริ่มมาแล้วครับ ก็เริ่มตรวจวัดน้ำที่จะใช้ พบว่าค่า pH สูงไปหน่อยถึง 7.5 ส่วน EC วัดได้ 0.3 กว่าๆ คงต้องเตรียมการปรับค่าน้ำก่อนใช้กันอีกอย่างครับ

IMG_20170222_163453

ว่างๆ ไม่มีอะไรทำ เดินไปดูเขาเก็บมะเขือเทศกัน ราคาแย่มากครับเหลืออยู่กิโลละ 5-8 บาทเท่านั้น ก่อนหน้านี้เคยลงไปถึง 3-4 บาทด้วยซ้ำ ในขณะที่ผมซื้อในห้างที่กรุงเทพฯ แพคไม่กี่ลูก 20 บาท บางวันแม่ค้าที่รับซื้อก็ไม่รับ บอกว่าเยอะแล้ว เก็บมาแล้วก็กองอยู่ใต้ถุนบ้าน ไม่ได้เงิน ผมเลยให้เอาลูกที่สุกแดงแล้วมาลองทำเชื่อมแห้งดู ส่งขายราคาอยู่ที่ 450 กรัม (3 แพค) 100 บาท แพค 1 กิโล ราคา 150 บาท ใช้มะเขือเทศสด 6 กิโล ได้เชื่อมแห้ง 1 กิโล ขายไม่หมดก็ยังเก็บเอาไว้ได้ ส่วนมะเขือเทศที่เหลือ ที่เน่าเสีย ไม่ได้ขนาด เอาไปหมักทำปุ๋ยน้ำไว้ใช้ต่อครับ

IMG_20170116_165451

อากาศทางนี้เริ่มร้อนมากจนจะเป็นหน้าร้อนแล้ว ช่วงบ่ายๆ ที่ร้อน คิดถึงนั่งร้อนอยู่ที่ร้านที่กำแพงแสนแล้ว ที่นี่เย็นกว่าเยอะเลยครับ ที่สวนอาจารย์คงคืบหน้าไปเยอะกว่าผมเยอะแล้ว ผมคงได้มีโอกาสแวะไปเยี่ยมอาจารย์ประมาณเดือนหน้าครับ แล้วผมจะส่งข่าวมาอีกครับ

ย้อนอดีตด้วย Linux

Red%2520Hat%2520Enterprise%2520Linux%25206%2520-%2520Install%2520Shell

กว่า 20 ปีมาแล้ว ที่ตาแก่คนนี้รู้จักกับ Linux ตั้งแต่ยุคที่ยังใช้ Windows 3.11 อยู่ จำไม่ได้ว่าไปรู้จักมันได้อย่างไร แต่จะว่าไปก็อดดีใจกับตัวเองไม่ได้ ที่ตอนนั้นกระแดะจะใช้ Linux กับเขาบ้าง ถึงวันนี้ก็เลยได้อาศัยความรู้เก่าๆ เอามาใช้กับงานใหม่ๆ ได้อย่างที่ตัวเองก็คิดไม่ถึง

ว่ากันตามตรงตอนที่เริ่มเรียนรู้ หัดติดตั้ง หัดใช้งาน ผมก็คิดอยู่ตลอดเวลาว่า ใครจะใช้วะ เพราะมันยากตั้งแต่ติดตั้ง การลงไดรเวอร์อุปกรณ์ต่างๆ แค่การ์ด LAN ก็แทบจะไปไม่รอด พอๆ กับการ์ดจอ ที่สุดท้ายผมต้องยอมใช้งานใน Text Mode เอา เพราะไม่มีปัญญาจะลงไดรเวอร์การ์ดจอเพื่อใช้ startx กับเขาได้

แต่ก็อย่างที่บอกล่ะครับ เพราะความกระแดะจะใช้งาน ก็เลยหาทางงมมันจนพอใช้ได้บ้าง งมมาตั้งแต่ RedHat 5 มาใช้งานได้จริงก็ปาเข้าไป RedHat 6 เข้าไปแล้ว แต่เพราะความขี้เกียจลงไดรเวอร์การ์ดจอของผมนี่แหละ ผมเลยถนัดใช้งานแต่ใน Text Mode ที่ต้องกระหน่ำพิมพ์คำสั่ง แต่มันก็ความรู้สึกเดียวกับใช้ DOS ยังไงยังงั้นเลยครับ จำคำสั่งให้ได้ แล้วก็พิมพ์สั่งไป

image03

จาก RedHat 6 ที่ผมเริ่มเอามาทำมาหากินกับการใช้เป็น web Server และ Proxy Server มาถึง Debian, Mandrake จนมารุ่นหลังอย่าง Fedora หรือ CentOS ผมก็เริ่มห่างจาก Linux ออกไป เพราะมีงานอื่นๆ ให้ต้องไปหมกมุ่นแทน จะมีแวบไปใช้ Ubuntu บ้างในบางโอกาส แต่ก็น้อยเหลือเกิน

ช่วงหลังๆ งานมันเริ่มเปลี่ยนไป จากเคยทำงานบน Windows บน OSX วันนี้กลับมาทำบน Raspbian บน Android ตอนแรกผมก็ถอดใจ ก็มันแก่เกินกว่าจะมานั่งเรียนรู้ใหม่แล้วล่ะครับ คงไม่ได้แน่ๆ แต่พอเห็น OS แล้วก็เกิดความรู้สึกอย่างที่บอกไปตอนต้นเลยครับ รู้สึกดีใจ ที่เมื่อก่อนกระแดะจะใช้ Linux จากไอ้ที่จะต้องเรียนรู้ใหม่หมด ก็เหลือแค่บางส่วนเท่านั้น ตาแก่คนนี้ยังพอนั่งอ่าน นั่งศึกษาไหวครับถ้าแค่นี้

ชีวิตมันยังต้องเดินต่อไป สู้ไหวก็ต้องสู้กันไปล่ะครับ แต่ทุกครั้งที่ใช้งาน อดนึกถึงเรื่องราวสมัยก่อนที่ยังใช้ RedHat ใช้ Mandrake ทำมาหากินไม่ได้ จนบางครั้งต้องแอบยิ้มกับเรื่องราวเหล่านั้น

ไม่ใช่แค่บทเพลง ที่ทำให้เรานึกถึงอดีต โปรแกรมคอมพิวเตอร์มันก็ทำให้เราย้อนกลับไปคิดถึงอดีตได้เหมือนกันนะครับ