อาทิตย์ตกดินวันนี้ดูแปลกไป
ดวงอาทิตย์ก็ดวงเดิม แผ่นฟ้าก็ผืนเดิม คนดูก็คนเดิม…
ต่างกันเพียงสถานที่… และเวลา
หลายคนไม่ชอบช่วงเวลานี้…อาทิตย์ตกดิน
บอกว่าไม่ชอบบรรยากาศที่เหมือนการร่ำลาอย่างนี้
ผมกลับชอบบรรยากาศในยามอาทิตย์ตกดินเช่นนี้
มีโอกาสได้ร่ำลา…ย่อมดีกว่าไม่มีโอกาสได้ร่ำลามากมายนัก
อาทิตย์ที่แผดเผาตัวเองเพื่อชีวิตอื่นมากมายมาทั้งวัน กำลังจะสิ้นแรงและจากไป
ลำแสงสีทองที่ลูบไล้ มวลเมฆและท้องฟ้าอย่างแผ่วเบา แทนคำร่ำลา
แสงที่แผดกล้าเมื่อตอนเที่ยงวัน ยามนี้เหลือเพียงแสงสีแดง
ที่บ่งบอกความเหนื่อยล้า และทุกข์ทนมาตลอดวัน
กี่ชีวิตที่ต้องอาศัยแสงจากอาทิตย์ แสงที่ได้จากการเผาตัวเอง เพื่อชีวิตผู้อื่น
ไม่ว่าจะชอบหรือไม่ จะต้องการหรือไม่
อาทิตย์ยังคงทำหน้าที่ของตัวอย่างไม่บกพร่อง ไม่ว่าจะเจ็บปวดทุกข์ทนเพียงใด
ยามนี้อาทิตย์เหนื่อยล้ายิ่งนัก แต่ก็ยังร่ำลาผืนฟ้าอย่างเคย
ได้พักสักคืน วันพรุ่งนี้ยังคงขึ้นมาทำหน้าที่เช่นเดิม
อีกนานแค่ไหน… แม้แต่อาทิตย์ก็ตอบไม่ได้
แต่ตราบใดที่ยังมีแรงแผดเผาตัวเอง ตราบนั้นก็ยังทำหน้าที่ของตัวต่อไป
แล้วคนที่เฝ้าดูเล่า… พรุ่งนี้จะลุกขึ้นมามีแรงแผดเผาตัวเองได้อีกหรือไม่
ลุงทอม
6 ก.ย.50