ช่วงระยะเวลาสี่ปีที่ผมลงไปอยู่ที่กระบี่ เดินทางขึ้นลงทุกเดือนโดยอาศัยรถทัวร์ ทำให้ผมต้องไปรอรถอยู่ที่ขนส่งสายใต้เป็นประจำ
ทุกครั้งผมจะเจอยายแก่ๆ คนหนึ่ง หิ้วกระสอบเดินคุ้ยหาขวดพลาสติกตามถังขยะ ไม่ว่าจะเป็นที่อาคาร 1 หรืออาคาร 2 เรียกได้ว่า เห็นแกจนคุ้นตา
ผมต้องอาศัยรถตู้จากอนุสารีย์ชัยเดินทาง จากกรุงเทพฯไปหาลูกที่ต่างจังหวัด รถตู้เขาออกเป็นเวลา ส่วนใหญ่ผมจึงต้องไปนั่งรอรถ และผมมักจะเห็นลุงคนหนึ่ง เดินเก็บกระป๋องน้ำอัดลม ขวดน้ำพลาสติก ขวดชาเขียว จากที่นั่งที่คนทิ้งไว้ และตามถังขยะที่มีอยู่รอบๆ
คนเหล่านี้คุ้ยหาเศษขวด เศษกระป๋อง ที่คนอื่นเห็นเป็นสิ่งไร้ค่าจากถังขยะ ราวกับสุนัขหาอาหาร ผมไม่ได้เปรียบเปรยเพื่อดูถูกคนเหล่านี้ แต่กำลังจะบอกว่า เขากำลังหาอาหารเลี้ยงปากเลี้ยงท้องจริงๆ ขวดพลาสติก กระป๋องน้ำอัดลมเหล่านั้น มันจะเปลี่ยนสภาพเป็นเงิน แล้วกลายเป็นสิ่งยังชีพของพวกเขา
เงินที่ได้จากการเก็บขวดพลาสติก เก็บกระป๋อง ตั้งแต่เช้าจรดค่ำ อาจจะเพียง 60 หรือ 80 บาท มันก็เป็นรายได้อย่างเดียว ที่แกใช้เลี้ยงชีวิต ถ้าเทียบกับค่าโหลดริงโทนของนักศึกษาที่เพิ่งเดินผ่านหน้าแกไป มันอาจจะน้อยเสียเหลือเกิน หรือเทียบกับค่าน้ำมันของหนุ่มสาวที่ออกมาขับรถเล่น บนถนนเส้นเดียวกับที่แกเดิน มันคงพอแค่สตาร์ทเครื่องเท่านั้น แต่มันก็เป็นเงินที่แกใช้เลี้ยงชีวิตแก ให้คงอยู่บนโลกใบนี้ร่วมกับคนเหล่านั้นต่อไปได้อีกวัน
ผมไม่รู้ว่า จนถึงตอนนี้ ทั้งยายที่สายใต้และลุงที่อนุสาวรีย์ แกจะทำอย่างไรกับชีวิตต่อไป เมื่อไม่มีถังขยะให้แกคุ้ยหาสิ่งเลี้ยงชีวิตอีกแล้ว แกอาจต้องเดินไกลขึ้น ใช้เวลามากขึ้น เท่าที่สังขารมันจะทนไหว เพื่อให้ได้เศษขวด เศษกระป๋องเท่าเดิม
เพียงเพราะสิ่งมีชีวิตไม่กี่ตัวบนโลกใบนี้ ที่บ่มเพาะแต่ความต้องการในสิ่งที่ตัวเองไม่ควรได้ อยากมีอำนาจเหนือคนอื่น ไม่มีสิ่งมีชีวิตเพศผู้ และเพศเมีย ที่เรียกกันว่าพ่อแม่ อบรมสั่งสอนให้เห็นใจผู้อื่น ทำทุกอย่างเพื่อให้ได้อำนาจ ไม่เข้าใจความแตกต่างระหว่างมนุษย์กับเดียรัจฉาน จนแยกแยะตัวเองออกมาไม่ได้ ทำให้คนที่ลำบากยากแค้นอยู่แล้ว ต้องลำบากมากขึ้นไปกว่าเดิม
ผมไม่ด่า ไม่ประณาม ไม่สาปแช่งเดียรัจฉานพันธุ์พวกนี้หรอกครับ
แต่ผมเชื่อ… เชื่อว่า ใครทำกรรมใดไว้ ก็ต้องได้รับผลกรรมนั้น
ยิ่งถ้าเกิดกับลูกกับหลาน กับครอบครัวของมัน มันจะยิ่งเจ็บปวดกว่าเกิดกับตัวมันหลายเท่านัก
ได้แต่หวังว่าพรุ่งนี้และวันต่อๆไป คนเก็บขวดจะหาขวดพอประทังชีวิตต่อไปได้ จะได้มีโอกาสเห็นเวรกรรมที่ตามมาลงโทษมันเหล่านั้น
