โพสท์นี้ตั้งใจจะเขียนอวยพรปีใหม่ ให้ผู้อ่านและคนไทยทุกคน ด้วยความหวังที่จะผ่านพ้นความอึดอัด คลุมเครือ สั่นคลอน ในปีเก่ากันเสียที กะไว้ว่าจะเขียนหลังจากดูสรุปข่าวยอดเยี่ยมแห่งปี ที่คาดว่าจะได้ดูเหตุการณ์มหาปิติ ฉลองสิริราชสมบัติ 60 ปีของพ่อของเราอีกครั้ง
แต่หลังจาก เกือบๆ 1 ทุ่มเมื่อคืน แทบไม่มีแรงอวยพรให้ใครอีก ข่าวกรุงเทพฯ เมืองหลวงของประเทศ ถูกวางระเบิด มีคนเจ็บ มีคนตาย ต่อเนื่องไปจนถึงเที่ยงคืน
ผมคงไม่มีความเห็นแบบเทพพยากรณ์แถวพันทิพ ที่วิเคราะห์ฟันธง จนแทบจะฟันกบาลกันเอง ผมคงได้แต่นั่งดูและคิด ตามประสาตาแก่บ้านนอกจนๆ ที่ไม่มีโอกาสไป countdown กับใครๆเขามาเนิ่นนานแล้ว แต่ก็มีโอกาสได้ไปกรุงเทพฯบ้าง โดยเฉพาะที่อนุสารีย์ชัย ที่ผมต้องไปขึ้นรถเมล์
เห็นข่าวมีคนเจ็บ มีคนตาย ลองนึกถึงว่า ถ้าเราไปเดินอยู่ตรงนั้น ในตอนนั้น แล้วเกิดอะไรขึ้น ลูกๆจะทำอย่างไร คนเหล่านั้นไปทำผิดคิดชั่วอะไร ไปขวางมือขวางตีนใครที่จะเสวยอำนาจหรือ ถึงได้ทำกับพวกเขาอย่างนั้น ครอบครัว ลูกเมียเขาจะทำอย่างไร กะอีแค่อยากได้อำนาจ ถึงกับฆ่าคนที่ไม่ได้เกี่ยวข้องกันเลยเชียวหรือ
ผมไม่ตัดสินว่าใครทำ ไม่อยากคิด แต่อยากได้ตัว
ทั้งไอ้คนคิด และคนทำ
ผมไม่เคยเชื่อว่า คนไทยจะฆ่ากันเอง เพื่อผลประโยชน์ที่ตายไปก็เอาไปไม่ได้
ผมเคยเชื่อว่า เมื่อเกิดเหตุการณ์เลวร้ายกับบ้านเมือง คนไทยเราจะรวมตัวกัน สามัคคีกัน ช่วยเหลือกัน เห็นอกเห็นใจกัน ร่วมกันฝ่าฟันให้ผ่านพ้นความเลวร้ายไปได้
แต่วันนี้ ผมว่าคนไทยเปลี่ยนไป เราไม่ได้รักกันเหมือนเมื่อก่อน เห็นเหตุการณ์ความฉิบหายของเพื่อนร่วมชาติ ของบ้านเมือง เป็นโอกาสที่จะสร้างความดีให้ตัว เอาความชั่วให้คู่ต่อสู้ แทนที่จะรวมตัวกัน ช่วยเหลือกัน ดูแลกันและกัน กลับออกมาด่าว่าเป็นการกระทำของฝ่ายนั้น ฝ่ายนี้ จนมีคนเจ็บคนพิการจากการระเบิดตอนเที่ยงคืน
ผมสอนพวกน้องๆเสมอว่า เวลาที่เกิดปัญหา สิ่งแรกที่ต้องทำ ไม่ใช่หาว่าใครผิด แต่ต้องหาสาเหตุ แก้ไข และสุดท้ายป้องกัน หลังจากนั้น ถ้าเอ็งอยากหาว่าใครผิดค่อยหา
ผมเข้าช่วงเวลาปีใหม่ด้วยใจที่ไม่ค่อยสบายเรื่องการงานของตัว แต่ยิ่งกลับหดหู่ ไม่ใช่เพราะเรื่องระเบิด แต่เป็นเรื่องที่คนไทยแตกสามัคคีกัน เวลาที่ภัยมาถึงตัว
เสียดาย และเสียใจ ที่คนไทยกลายเป็นอย่างนี้
ขออวยพรให้ครอบครัวผู้บาดเจ็บ และผู้สูญเสียทุกท่าน ผ่านพ้นช่วงเวลาเลวร้ายนี้ไปได้ และมีความสุขในที่สุด
แต่ไอ้พวกที่กัดกันอยู่ ไม่อวยพรใ้ห้หรอกครับ
…จะเอาน้ำร้อนไปสาดเสียด้วยซ้ำ